Çelik Birleşim Tasarımı

1. Bu makale hakkında

Bu makale StatiCAD'in ağır çelik modülündeki birleşim tasarımını anlatır: çapraz ucu birleşimleri, kiriş ucu birleşimleri (mafsallı ve moment aktaran), kolon ayağı ve birleşim detay paftası. Her birleşim tipinin nereden tanımlandığı, hangi büyüklüklerin girildiği, programın hangi tahkikleri yaptığı ve hangi kabullerle çalıştığı sırayla verilir. Adım adım bir örnek için Örnek Çözüm: Merkezi Çaprazlı Çelik Çerçeve makalesine bakın.

bilgi

Sürüm: Birleşim tasarımı ağır çelik özelliklerinin açık olduğu sürümlerde (Ultimate ve Hybrid) kullanılabilir; diğer sürümlerde birleşim hesabı yapılmaz. Demo sürümünde yalnız ilk 3 birleşimin (kiriş / çapraz uçları ve kolon ayakları birlikte) hesap satırları ve detay çizimi verilir. Bu makale V.10.1.2.0 sürümüne göre yazılmıştır.

Tablo 1 – Birleşim tipleri

Kod	Birleşim	Nerede kullanılır	Dayanak
CB1	Yarıklı kutu / boru çapraz, guse levhasına kaynaklı	Çapraz ucu	ÇYTHYE 13; TBDY 9.6.6 / 9.7.5
CB2	Korniyer / U profil çapraz, guse levhasına bulonlu	Çapraz ucu	ÇYTHYE 13
CB3	I / H çapraz, başlıklardan dört köşebentle bulonlu	Çapraz ucu	ÇYTHYE 13
KB1	Tek kayma levhalı	Mafsallı kiriş ucu	ÇYTHYE 13
KB2	Çift köşebentli, bulonlu	Mafsallı kiriş ucu	ÇYTHYE 13
KB3	Alın levhalı (kısmi yükseklik)	Mafsallı kiriş ucu	ÇYTHYE 13
KM1	Uzatılmış alın levhalı, bulonlu	Moment aktaran kiriş ucu	TBDY Ek 9B.2
KM2	Bulonlu başlık levhalı	Moment aktaran kiriş ucu	TBDY Ek 9B.3
KM3	Tam penetrasyonlu küt kaynaklı	Moment aktaran kiriş ucu	TBDY Ek 9B.4
KA1	Taban levhası ve ankraj çubukları	Kolon ayağı	ÇYTHYE 13.7 / 13.8

2. Genel ilkeler

2.1 Birleşim nereden tanımlanır

Her birleşim ailesinin bir proje varsayılanı vardır ve istenirse tek bir eleman için özelleştirilebilir.

• Proje varsayılanları: Proje Genel Ayarları > Yönetmelik Seçimi sekmesindeki Çelik Birleşim Tasarımı (ÇYTHYE 13) kutusunun yanında iki düğme bulunur. "Çapraz birleşimi…" çapraz uçlarının varsayılanını açar. "Kiriş / kolon ayağı ▾" düğmesi bir menü açar: Kiriş ucu – mafsallı (KB1 – KB3), Kiriş ucu – moment aktaran (KM1 – KM3) ve Kolon ayağı (KA1).
• Elemana özel: kiriş özelliklerindeki "Uç birleşimi…" düğmesi o kirişin (ya da çaprazın) sol ve sağ ucunu ayrı ayrı düzenler: "proje varsayılanını kullan", "bu uca özel" ya da "birleşim yok". Kolon ayağında kolon, kolon ayağı penceresinin Kapsam listesinden seçilir.

Bir kiriş ucuna hangi varsayılanın uygulanacağını program belirler: ucu mafsallı olan kirişlere mafsallı kiriş ucu varsayılanı, ucu moment aktaran (mafsalsız) ve aynı katta bir çelik kolona bağlanan kirişlere moment varsayılanı uygulanır.

2.2 Tanımsız ve yetersiz birleşim

• Tanımsız birleşim elemanı etkilemez. Varsayılan "tanımsız" bırakılmışsa o aile tahkik edilmez; eleman sonucu değişmez.
• Yetersiz birleşim elemanı "Yetersiz" yapar. Analiz sonunda uyarı listesinde yetersiz birleşimli elemanlar en büyük oranlarıyla listelenir.
• Kapsam dışı durumlar (tip kesite uymuyor, moment tipi mafsallı uca atanmış, kiriş kolon gövdesine bağlanıyor gibi) ayrı bir bilgi satırıyla bildirilir; eleman sonucu etkilenmez.

2.3 İzin verilen oran

Aynı kutudaki "Oran ≤" değeri (varsayılan 0,90) tüm birleşim tahkiklerinde izin verilen en büyük talep / dayanım oranıdır; birleşimin elemandan önce tükenmemesi için bir pay bırakır. Geometri koşulları (en küçük kenar mesafesi, aralık, kaynak kalınlığı, tablo sınırları) orandan bağımsızdır: sağlanmazsa birleşim yetersiz sayılır ve uyarıda "geometri" notu görünür.

2.4 Pencere düzeni

Birleşim pencerelerinin hepsi aynı düzendedir: solda girdiler, sağ üstte ölçekli şema, altında tahkik tablosu (sınır durumu, talep, dayanım, oran). Bir değeri değiştirdiğinizde tablo ve şema hemen yenilenir; talepler son analizden alınır. Analiz yapılmamışsa yalnız geometri ve dayanımlar gösterilir. Proje varsayılanı pencerelerinde alttaki satır, varsayılanı kullanan tüm elemanların özetini verir (kaçı yetersiz, en büyük oran).

3. Çapraz ucu birleşimleri (CB1 – CB3)

Çaprazın guse levhasına ve levhanın kirişe / kolona bağlantısı tahkik edilir. CB1 yarıklı kutu ya da boru çaprazın guse levhasına dört boyuna köşe kaynakla bağlandığı birleşimdir; CB2 tek korniyer ya da U profil çaprazın levhaya bulonlandığı, CB3 I / H çaprazın iki başlığından dört bağlantı köşebentiyle levhaya bulonlandığı birleşimdir. Talep, "Çapraz tam kapasitesine göre" işaretliyken çaprazın olası kapasitesidir (TBDY 9.6.6); işaret kaldırılırsa D·E kuvvetleri kullanılır. Ayrıntı ve elle doğrulama için örnek çözümün 7.8 bölümüne bakın.

4. Mafsallı kiriş ucu birleşimleri (KB1 – KB3)

Ucu mafsallı çelik kirişlerin (kiriş – kolon ya da kiriş – kiriş) kesme birleşimleridir. Talep, yük birleşimleri zarfındaki kesme kuvveti ve (çaprazlı açıklık kirişlerinde) eksenel kuvvettir.

4.1 KB1 – tek kayma levhalı

Şekil 1 – KB1: tek kayma levhalı kiriş ucu

Levha mesnede (kolon başlığı / gövdesi ya da ana kiriş gövdesi) çift taraflı köşe kaynakla, kiriş gövdesine tek düşey sıra bulonla bağlanır.

Girdiler: levha kalınlığı ve malzemesi; bulon çapı ve sınıfı; bulon sayısı; aralık s; uç mesafesi e₁ ve kenar mesafesi e₂; kaynak kalınlığı a_w; kiriş – kiriş birleşiminde üst başlık kertmesinin derinliği ve boyu.

Tahkikler: bulon grubu (kaynak hattı – bulon ekseni dışmerkezliğiyle, en dış bulon), kiriş gövdesinde ve levhada delik ezilmesi, levhada kayma akması, kayma kırılması, blok kırılma ve eğilme, levha – mesnet kaynağı; kertme varsa kertmeli gövdede kayma, blok kırılma ve kertme kesitinde eğilme.

4.2 KB2 – çift köşebentli

Şekil 2 – KB2: çift köşebentli kiriş ucu (kertmeli örnek)

İki eşit kollu köşebent kiriş gövdesine n bulonla (çift kesme), mesnede 2×n bulonla bağlanır; kaynak yoktur. "Aralık s / kol b" satırındaki ikinci kutu köşebent kol boyudur; kalınlık kutusu köşebent kalınlığıdır.

KB1 tahkiklerine ek olarak mesnet bulonları (kesme + çekme birleşik etkisi) ve eksenel kuvvet varsa köşebent kolu eğilmesi aranır. Gövde bulonlarında dışmerkezlik (bulon ekseni – mesnet yüzü) hesaba katılır; bu, emniyetli tarafta bir kabuldür.

4.3 KB3 – alın levhalı

Şekil 3 – KB3: alın levhalı kiriş ucu

Kısmi yükseklikte bir levha kiriş gövdesine çift taraflı köşe kaynakla, mesnede iki düşey sıra bulonla (yatay aralık g) bağlanır. Levha genişliği g + 2·e₂ alınır. KB2'deki mesnet bulonu ve levha eğilmesi tahkiklerine ek olarak kaynak boyunca kiriş gövdesi kayması aranır.

4.4 Otomatik öner

"Otomatik öner" düğmesi seçili tipi koruyarak, varsayılanı kullanan tüm kiriş uçlarında geçen en az bulonlu ve en ince levhalı birleşimi arar (bulon çapı, sayısı, aralığı, levha / köşebent ölçüsü, kaynak kalınlığı). Sonuç kutulara yazılır ve elle değiştirilebilir.

tehlike

Dikkat: Mafsallı kiriş ucu birleşimlerinde mesnet tarafı (kolon gövdesi, ana kiriş gövdesi) ayrıca tahkik edilmez. Alın levhasının dönme esnekliği için bir kalınlık üst sınırı aranmaz.

5. Moment aktaran kiriş ucu birleşimleri (KM1 – KM3)

TBDY 2018 Ek 9B'de verilen, moment aktaran çerçevelerin kiriş – kolon birleşim detaylarıdır. Yalnız I / H kesitli kirişin, I / H kolonun başlığına (kolonun güçlü ekseni doğrultusunda) bağlandığı uçlar tahkik edilir.

5.1 Talep

Birleşim kirişin olası plastik momentine göre tasarlanır (Ek 9B.1.4):

• M_pr = C_pr·R_y·F_y·W_p; C_pr = (F_y + F_u) / 2F_y ≤ 1,2, kaynaklı birleşimde (KM3) 1,4.
• Plastik mafsalın kolon yüzüne uzaklığı ℓ_h tipe göre Ek 9B tablolarından alınır.
• V_uc = (mafsal sayısı)·M_pr / (mafsallar arası açıklık) + düşey yük kesmesi; kolon yüzünde M_uc = M_pr + V_uc·ℓ_h.
• Dayanım katsayıları: sünek sınır durumlarında 1,00, sünek olmayanlarda 0,90 (Ek 9B.1.4).

5.2 KM1 – uzatılmış alın levhalı

Şekil 4 – KM1: uzatılmış alın levhalı moment birleşimi (proje varsayılanı penceresi)

Her başlıkta dört bulon vardır (başlığın dışında iki, içinde iki). "Rijitlik levhası t_s" sıfırdan büyükse rijitlik levhalı, sıfırsa rijitlik levhasız birleşim tahkik edilir.

Girdiler: alın levhası kalınlığı, genişliği (0: otomatik) ve malzemesi; bulon çapı ve sınıfı; p_fo ve p_fi (başlığın dış / iç yüzünden bulon sırasına); uç mesafesi d_e; yatay bulon aralığı g; gövde – alın levhası kaynağı a_w (0: tam penetrasyon); kolon süreklilik levhası kalınlığı t_sl (0: yok).

Tahkikler: bulon çekmesi, alın levhası eğilmesi (akma çizgisi), rijitlik levhasız birleşimde uzatılan bölümde kayma, basınç başlığındaki bulonlarda kesme ve delik ezilmesi, gövde kaynağı, kolon başlığı eğilmesi; süreklilik levhası yoksa kolon gövdesinde yerel akma, burkulma ve buruşma; varsa süreklilik levhasının taşıdığı kuvvet.

5.3 KM2 – bulonlu başlık levhalı

Şekil 5 – KM2: bulonlu başlık levhalı moment birleşimi (elemana özel)

Başlık levhaları kolon başlığına tam penetrasyonlu küt kaynakla, kiriş başlığına iki sıra bulonla bağlanır; gövdede tek sıra bulonlu bir kayma levhası bulunur.

Girdiler: başlık levhası kalınlığı ve genişliği (0: kiriş başlığı); bir sıradaki başlık bulonu sayısı ve gövde bulonu sayısı; aralık s ve yatay aralık g; uç mesafesi e₁ ve kolon yüzünden ilk bulona s₁; gövde levhası kalınlığı; gövde levhası – kolon kaynağı a_w; t_sl.

Tahkikler: başlık bulonları (kesme + ezilme), başlık levhasında çekme akması, kopması, blok kırılma ve basınç, kiriş başlığında blok kırılma, gövde kayma levhası; ayrıca Denk.(9B.3)'teki en büyük bulon çapı koşulu.

5.4 KM3 – tam penetrasyonlu küt kaynaklı

Şekil 6 – KM3: tam penetrasyonlu küt kaynaklı moment birleşimi

Kiriş başlıkları ve gövdesi kolon başlığına tam penetrasyonlu küt kaynakla bağlanır. Gövde kayma levhasının kalınlığı kiriş gövdesinden az olamaz (9B.4.7a); levha – kolon kaynağının dayanımı 9B.4.7(b) koşuluyla aranır (a_w = 0: tam penetrasyon, aranmaz); kaynak ulaşım delikleri arasında kiriş gövdesi kayması tahkik edilir.

5.5 Uygulama sınırları ve süreklilik levhası

Ek 9B Tablo 9B.1 – 9B.3'teki uygulama sınırları (levha kalınlığı ve genişliği, bulon aralıkları, kiriş yüksekliği ve başlık kalınlığı, kolon yüksekliği, açıklık / yükseklik oranı, bulon sınıfı) denetlenir; sınır dışı kalan büyüklük "Geometri" satırında "tablo sınırı dışında" notuyla gösterilir ve birleşim yetersiz sayılır. TBDY 9.3.4.3 süreklilik levhası gerektiriyorsa ve t_sl tanımlanmamışsa birleşim yine yetersiz sayılır.

tehlike

Kapsam: Kiriş kolonun gövdesine (zayıf eksen) bağlanıyorsa uç "kapsam dışı" olarak bildirilir. Kutu kolonda KM2 ve KM3 kolon tarafı aranmadan tahkik edilir; KM1 kapsam dışıdır. Sekiz bulonlu alın levhası ve zayıflatılmış kiriş enkesitli birleşim (9B.5) yoktur. Kayma bölgesi birleşim içinde aranmaz; kolon raporundaki TBDY 9.3.4.2 satırında verilir.

5.6 Otomatik öner

"Otomatik öner" düğmesi seçili tipi koruyarak, kaydı kullanan tüm moment aktaran uçlarda geçen en hafif birleşimi arar. Arama sırası: süreklilik levhası kalınlığı → (KM1) rijitlik levhası → bulon çapı → (KM2) bulon sayısı → levha kalınlığı → bulon aralığı g → gövde kayma levhası ve kaynak. KM3'te yalnız kayma levhası, kaynak ve süreklilik levhası aranır. Sonuç kutulara yazılır ve elle değiştirilebilir.

tehlike

Çözüm bulunamazsa: Arama yalnız birleşim ölçülerini değiştirir; kiriş ve kolon kesitine dokunmaz. Kolon başlığı ince ya da dar ise (ör. IPE 400 kirişin HEB 300 kolona KM1 ile bağlanması) hiçbir levha / bulon bileşimi geçmez; pencere "çözüm bulunamadı" notunu gösterir ve kutular değişmez. Bu durumda kolon kesiti büyütülmeli ya da birleşim tipi değiştirilmelidir (KM3 kolon başlığı eğilmesini aramaz). KM2'de Denk.(9B.3) bulon çapını kiriş başlık genişliğine göre sınırlar; dar başlıklı kirişlerde (ör. S275 IPE 400'de en çok M16) başlık bulonları ve tek sıra bulonlu gövde kayma levhası çoğu zaman yetmez ve öneri çözüm bulamaz.

6. Kolon ayağı (KA1)

Şekil 7 – Kolon ayağı penceresi: proje varsayılanı

Temel katındaki I / H, kutu ve boru kesitli çelik kolonların taban levhası ve ankraj çubukları tahkik edilir. Pencere Proje Genel Ayarları > Kiriş / kolon ayağı ▾ > Kolon ayağı (KA1) yolundan açılır.

6.1 Kapsam ve girdiler

Kapsam listesinde "Proje varsayılanı" seçiliyken girilen değerler özelleştirilmemiş tüm kolonlara uygulanır; "Önizleme kolonu" tablo ve şemanın hangi kolonun kuvvetleriyle hesaplanacağını belirler. Listeden bir kolon seçildiğinde yanındaki kutudan o kolon için "proje varsayılanını kullan", "bu kolona özel" ya da "kolon ayağı yok" seçilir.

Tablo 2 – Kolon ayağı girdileri

Girdi	Açıklama
Kalınlık tp	Taban levhası kalınlığı
Boy Lp / en Bp	Lp kolonun güçlü ekseni doğrultusundadır. 0: otomatik (kolon ölçüsü + 4·ea)
fck, A2/A1	Temel betonu dayanımı ve levhadan büyük beton yüzeyi oranı (ezilme dayanımını artırır; en çok 4 etkili)
Çap / sınıf, kenar başına ankraj	Ankrajlar köşe düzenindedir; kenar başına sayı iki doğrultuda aynıdır
Kesme aktaran ankraj	Kesmeyi taşıdığı kabul edilen ankraj sayısı (0: tümü). Büyük delikli levhada tüm ankrajlar aynı anda çalışmayabilir
Kenar mesafesi ea	Ankraj ekseninin levha kenarına uzaklığı
Sürtünme katsayısı μ	Basınçtaki kolonda taban sürtünmesiyle taşınan kesme (0: alınmaz; harç 0,55, beton 0,70)
Köşe kaynak aw	Kolon – levha kaynağı (0: tam penetrasyon, aranmaz)
Gömme boyu hef	Ankrajın beton içindeki boyu. 0: beton tarafı aranmaz
Ankraj ucu	Düz, kancalı ya da plakalı / somunlu
Uç plakası bh	Plakalı ankrajda kare uç plakasının kenarı
Temel kenarı ck	Ankraj ekseninden en yakın temel kenarına uzaklık (0: sınırsız). Koni çevresini sınırlar

Şekil 8 – Kolon ayağı penceresi: kolona özel kayıt

6.2 Tahkikler ve yöntem

Talep, kolon alt ucundaki her yük birleşiminin eşzamanlı eksenel kuvveti, momentleri ve kesmesidir. Her birleşim kolonun güçlü ve zayıf ekseninde ayrı ayrı tahkik edilir; en elverişsiz sonuç gösterilir (tabloda belirleyici birleşim ve eksen yazar).

• Beton ezilmesi (ÇYTHYE 13.7): 0,85·f_ck·A₁·√(A₂/A₁), φ = 0,65.
• Taban levhası eğilmesi: basınç tarafında levhanın kolon dışına taşan konsolu, çekme tarafında ankraj – kolon başlığı arası.
• Ankraj çekmesi ve kesmesi (ÇYTHYE 13.8 → 13.3.9, birleşik etki). Dışmerkezlik küçükken ankrajlarda çekme oluşmaz; büyük momentte ya da kolon çekmedeyken oluşur.
• Kolon – levha kaynağı.
• Geometri: en küçük kenar mesafesi, ankraj aralığı, ankrajın kolon kesitinin dışında kalması, en küçük kaynak kalınlığı.

6.3 Ankrajın beton tarafı (TS 500)

Gömme boyu h_ef girildiğinde ankrajın beton içindeki dayanımı da aranır. Tasarım dayanımları f_ctd = 0,35·√f_ck / 1,5 ve f_yd = F_yb / 1,15 alınır.

• Kenetlenme (düz ve kancalı ankraj; TS 500 Madde 9.1.2): l_b = 0,12·(f_yd / f_ctd)·φ ≥ 20φ; φ > 32 mm ise 100 / (132 − φ) ile artırılır. Düz uçlu ankraj nervürlü (boyunca dişli) çubuk gibi, kancalı ankraj düz yüzeyli çubuk gibi ele alınır; kancalıda l_b 1,5 katına çıkar. Gerekli boy, ankrajdaki çekme kuvvetinin akma kuvvetine oranıyla küçültülür (en az l_b / 2 ve 20φ). Oran = gerekli boy / h_ef.
• Beton konisi (plakalı ankraj; TS 500 Madde 8.3.1 zımbalama benzeşimi): çekme tarafındaki ankraj grubunun toplam çekmesi, uç plakalarından h_ef / 2 uzaklıktaki çevre u_p ile V_pr = f_ctd·u_p·h_ef dayanımıyla karşılaştırılır. Temel kenarı c_k çevreyi sınırlar.
• Uç plakası ezilmesi (plakalı ankraj; ÇYTHYE 13.7): plakanın net alanında beton ezilmesi.

tehlike

Uyarlama: TS 500'de ankraj çubuğu için ayrı bir madde yoktur. Buradaki denetimler donatı kenetlenmesi ve zımbalama kurallarının ankraja uyarlanmasıdır; rapor satırında da böyle belirtilir. Ankraj grubunun kesme altında kenar kırılması, yan yüz patlaması ve temel donatısına kuvvet aktarımı aranmaz; kenara yakın ya da yüksek çekmeli ankrajlarda ayrıca değerlendirilmelidir.

6.4 Otomatik öner

"Otomatik öner" kaydı kullanan tüm kolonlarda geçen çözümü arar: kenar başına ankraj sayısı → ankraj çapı → levha kalınlığı → kenar mesafesi → kaynak → (h_ef tanımlıysa) en kısa yeterli gömme boyu. Levha boyu / eni otomatik (0) bırakılır. Sonuç kutulara yazılır ve elle değiştirilebilir.

tehlike

Aranmayanlar: Kesme takozu, iki eksenli eğilme etkileşimi ve temel katı dışındaki kolon ayakları kapsamda değildir. Kolonun adı değiştirilirse o kolona özel kolon ayağı kaydı eşleşmez ve kolon proje varsayılanına döner.

7. Hesap raporu

Birleşim sonuçları çelik eleman raporlarına eklenir: kiriş ve çapraz sayfalarında her uç için birleşim satırı (tip, ölçüler, talep, tüm sınır durumlarının oranı, geometri durumu, UYGUN / X), kolon sayfasında kolon ayağı satırı. İki ucu aynı olan elemanlarda tek satır yazılır. Sınırı aşan oranlar kırmızı gösterilir.

8. Birleşim detay paftası

Şekil 9 – Detay paftası: çapraz ucu ve mafsallı kiriş ucu detayları

Model ekranında sağ tık menüsündeki (eleman seçiliyken ya da boş alanda) "Çelik Birleşim Detay Paftası Çiz" komutu çizim ekranında yeni bir çizim açar ve son analizde tahkik edilen tüm birleşimlerin detaylarını çizer. Aynı ölçülere sahip uçlar tek detayda toplanır; her detayın altında uygulandığı elemanlar yazar. Detayda eleman, levha / köşebent, bulon deseni, kaynaklar, ölçüler ve bir açıklama sütunu bulunur. Kolon ayağı plan ve yan görünüş olarak çizilir.

Şekil 10 – Detay paftası: moment aktaran kiriş uçları ve kolon ayakları

bilgi

Çizim kuralları: Detaylar ölçeklidir. Kolon – kiriş köşesine bağlanan çapraz uçları (CB1, CB2) gerçek köşe geometrisiyle çizilir: kolon ve kiriş yüzü, çaprazın açısı θ, guse levhasının çokgeni ve iki yüzdeki kenar boyları L_b / L_k. Açısı ya da kenar boyları farklı olan düğümler ayrı detay olur. Kaynaklarda kaynak sembolü bulunur: köşe kaynakta üçgen ve a ölçüsü, tam penetrasyonlu küt kaynakta V işareti. Kaynaklar mor çift çizgiyle, bulonlar kırmızıyla çizilir; bunlar için CelikBulon ve CelikKaynak katmanları açılır. Pafta, analiz yapılmamışsa ya da tahkik edilmiş birleşim yoksa çizilmez.

9. Kabuller ve bilinen sınırlar

• TBDY Ek 9B moment birleşimleri için yalnız kapsamı, dayanım katsayılarını, olası plastik momenti, plastik mafsal yerini ve uygulama sınırlarını verir; sınır durumu bağıntıları Ek 9B'nin dayandığı ANSI/AISC 358 adımlarından alınmıştır.
• ÇYTHYE kolon ayağında yalnız beton ezilmesini ve ankrajın çekme + kesme tahkikini verir; taban levhası boyutlandırması AISC Design Guide 1 dikdörtgen gerilme bloğu yöntemiyledir.
• Ankrajın beton tarafı TS 500 kurallarının uyarlanmasıyla ve yalnız gömme boyu girildiğinde aranır (Bölüm 6.3).
• Mafsallı kiriş ucunda mesnet tarafı aranmaz (Bölüm 4.4).
• Detay paftasında kaynak sembolleri sadeleştirilmiştir (şantiye / atölye kaynağı ayrımı, çevre kaynağı işareti yoktur); CB3 ve kiriş ucu detaylarında mesnet şematiktir.
• Birleşim sonuçları son analize aittir; birleşim ya da model değiştirildiğinde analiz yeniden yapılmalıdır.

tehlike

Sorumluluk: Birleşim detaylarının imalat ve montaj koşullarına uygunluğu, kaynak nitelikleri ve yerel uygulama kuralları projenin sorumlu mühendisince ayrıca değerlendirilmelidir.