پرش به مطلب اصلی

محاسبه توزیع مجدد

آیین‌نامه TBDY2018 توزیع مجدد را در ساختمان‌های بنایی (مصالح بنایی) تحت شرایط معین مجاز می‌داند.

ماده TBDY2018 " 11.3.6 – توزیع مجدد در هر دیوار باربر مجاز است، مشروط بر اینکه نیروی برشی در دیوار بیش از 25% کاهش نیابد و بیش از 33% افزایش نیابد."

توزیع مجدد را می‌توان در تحلیل‌های طراحی جدید و در تحلیل عملکرد/مقاوم‌سازی ساختمان‌های موجود به کار برد.

توزیع مجدد: هنگامی که نیروی زلزله وارد بر یک دیوار شروع به تجاوز از ظرفیت آن دیوار می‌کند، دیوار بدون اینکه بار مازاد بر ظرفیتش را جذب کند، تغییرشکل می‌دهد و از این طریق بار مازاد — که در غیر این صورت بر آن وارد می‌شد — را از طریق رفتار پلاستیک به سایر دیوارها توزیع می‌کند. برای انجام این محاسبه در برنامه، ضریب سختی دیوارهای ناکافی به‌گونه‌ای کاهش می‌یابد که نیروی برشی بیش از 25% کاهش نیابد (تقریباً 25% یا کمتر). در این حالت، به دلیل کاهش سختی، دیوار نیروی برشی کمتری را تحمل می‌کند و برنامه نیروی برشی مازادی را که این دیوار جذب نمی‌کند به دیوارهای دیگر به نسبت سختی‌هایشان توزیع می‌نماید. توزیع مجدد در شرایطی که تعداد کمی از دیوارها با اختلاف ناچیزی ناکافی هستند نتایج مطلوبی ارائه می‌دهد. در سازه‌ای که تمام دیوارهایش ناکافی هستند، دشوار است که توزیع مجدد بتواند سازه را به سطح قابل قبولی برساند.

مراحل نمونه اجرایی:

1 — در برنامه تحلیل بدون توزیع مجدد (بدون تغییر ضرایب سختی دیوارها) انجام می‌شود و گزارش با نام «بدون توزیع مجدد» به‌صورت PDF ذخیره می‌گردد.

2 — ضریب سختی یا مدول الاستیسیته دیوارهای ناکافی به‌گونه‌ای کاهش می‌یابد که نیروی برشی بیش از 25% کاهش نیابد.

3 — پس از انجام تحلیل، بررسی می‌شود که آیا دیوار ناکافی کافی شده است، آیا نیروی برشی در دیوار ناکافی بیش از 25% کاهش یافته، و آیا نیروی برشی در سایر دیوارها از افزایش 33% تجاوز کرده است.

4 — در صورت برآورده شدن شرایط، گزارش محاسباتی با عنوان «با توزیع مجدد» ذخیره می‌شود. گزارش فنی توضیحی به همراه گزارش‌های محاسباتی با توزیع مجدد و بدون توزیع مجدد به مرجع ذی‌ربط ارائه می‌گردد.