طراحی اتصالات فولادی

1. درباره این مقاله

این مقاله طراحی اتصال را در ماژول فولاد سنگین StatiCAD شرح می‌دهد: اتصالات انتهای مهاربند، اتصالات انتهای تیر (مفصلی و ممان‌گیر)، کف‌ستون و پافت جزئیات اتصال. به ترتیب آمده است که هر نوع اتصال از کجا تعریف می‌شود، چه کمیت‌هایی وارد می‌شود، برنامه چه کنترل‌هایی انجام می‌دهد و با چه مفروضاتی کار می‌کند. برای یک مثال گام‌به‌گام به مقاله نمونه حل: قاب فولادی با مهاربند هم‌محور مراجعه کنید.

اطلاع

نسخه: طراحی اتصال در نسخه‌هایی که ویژگی‌های فولاد سنگین فعال است (Ultimate و Hybrid) قابل استفاده است؛ در نسخه‌های دیگر محاسبه اتصال انجام نمی‌شود. در نسخه دمو فقط سطرهای محاسبه و نقشه جزئیات سه اتصال اول (انتهای تیر / مهاربند و کف‌ستون‌ها روی هم) داده می‌شود. این مقاله بر اساس نسخه V.10.1.2.0 نوشته شده است.

جدول 1 – انواع اتصال

کد	اتصال	کاربرد	مبنا
CB1	مهاربند قوطی / لوله شکاف‌دار، جوشی به ورق گوسه	انتهای مهاربند	ÇYTHYE 13؛ TBDY 9.6.6 / 9.7.5
CB2	مهاربند نبشی / U، پیچی به ورق گوسه	انتهای مهاربند	ÇYTHYE 13
CB3	مهاربند I / H، پیچی با چهار نبشی از بال‌ها	انتهای مهاربند	ÇYTHYE 13
KB1	با ورق برشی تک	انتهای تیر مفصلی	ÇYTHYE 13
KB2	نبشی جفت، پیچی	انتهای تیر مفصلی	ÇYTHYE 13
KB3	ورق انتهایی (ارتفاع جزئی)	انتهای تیر مفصلی	ÇYTHYE 13
KM1	ورق انتهایی توسعه‌یافته، پیچی	انتهای تیر ممان‌گیر	TBDY پیوست 9B.2
KM2	ورق بال پیچی	انتهای تیر ممان‌گیر	TBDY پیوست 9B.3
KM3	جوش شیاری با نفوذ کامل	انتهای تیر ممان‌گیر	TBDY پیوست 9B.4
KA1	ورق کف‌ستون و میل مهار	کف‌ستون	ÇYTHYE 13.7 / 13.8

2. اصول کلی

2.1 اتصال از کجا تعریف می‌شود

هر خانواده اتصال یک پیش‌فرض پروژه دارد و در صورت نیاز می‌توان آن را برای یک عضو سفارشی کرد.

• پیش‌فرض‌های پروژه: در زبانه Proje Genel Ayarları > Yönetmelik Seçimi کنار کادر Çelik Birleşim Tasarımı (ÇYTHYE 13) دو دکمه هست. «Çapraz birleşimi…» پیش‌فرض انتهای مهاربندها را باز می‌کند. دکمه «Kiriş / kolon ayağı ▾» منویی باز می‌کند: Kiriş ucu – mafsallı (KB1 – KB3)، Kiriş ucu – moment aktaran (KM1 – KM3) و Kolon ayağı (KA1).
• مخصوص عضو: دکمه «Uç birleşimi…» در ویژگی‌های تیر، انتهای چپ و راست آن تیر (یا مهاربند) را جداگانه ویرایش می‌کند: «استفاده از پیش‌فرض پروژه»، «مخصوص این انتها» یا «بدون اتصال». در کف‌ستون، ستون از فهرست Kapsam پنجره کف‌ستون انتخاب می‌شود.

اینکه کدام پیش‌فرض بر انتهای تیر اعمال شود را برنامه تعیین می‌کند: برای تیرهایی که انتهایشان مفصلی است پیش‌فرض انتهای تیر مفصلی، و برای تیرهایی که انتهایشان ممان‌گیر (بدون مفصل) است و در همان طبقه به یک ستون فولادی وصل می‌شوند پیش‌فرض ممان‌گیر اعمال می‌شود.

2.2 اتصال تعریف‌نشده و ناکافی

• اتصال تعریف‌نشده بر عضو اثر نمی‌گذارد. اگر پیش‌فرض «تعریف‌نشده» بماند آن خانواده کنترل نمی‌شود؛ نتیجه عضو تغییر نمی‌کند.
• اتصال ناکافی عضو را «Yetersiz» می‌کند. در پایان تحلیل در فهرست هشدارها اعضای دارای اتصال ناکافی با بیشترین نسبت‌هایشان فهرست می‌شوند.
• حالت‌های خارج از دامنه (نوع با مقطع سازگار نیست، نوع ممان‌گیر به انتهای مفصلی اختصاص یافته، تیر به جان ستون وصل می‌شود و مانند آن) با یک سطر اطلاعاتی جداگانه اعلام می‌شود؛ نتیجه عضو تحت تأثیر قرار نمی‌گیرد.

2.3 نسبت مجاز

مقدار «Oran ≤» در همان کادر (پیش‌فرض 0.90) بیشترین نسبت مجاز تقاضا / مقاومت در همه کنترل‌های اتصال است؛ برای اینکه اتصال پیش از عضو تمام نشود، حاشیه‌ای باقی می‌گذارد. شرایط هندسی (کمینه فاصله لبه، فاصله، ضخامت جوش، حدود جدول) از نسبت مستقل‌اند: اگر برقرار نباشند اتصال ناکافی شمرده می‌شود و در هشدار یادداشت «geometri» دیده می‌شود.

2.4 چیدمان پنجره

همه پنجره‌های اتصال چیدمان یکسانی دارند: در چپ ورودی‌ها، در بالای سمت راست شمای مقیاس‌دار و در زیر آن جدول کنترل (حالت حدی، تقاضا، مقاومت، نسبت). وقتی مقداری را تغییر دهید جدول و شما بلافاصله تازه می‌شوند؛ تقاضاها از آخرین تحلیل گرفته می‌شوند. اگر تحلیل انجام نشده باشد فقط هندسه و مقاومت‌ها نشان داده می‌شود. در پنجره‌های پیش‌فرض پروژه، سطر پایین خلاصه همه اعضایی را می‌دهد که از پیش‌فرض استفاده می‌کنند (چندتا ناکافی است، بیشترین نسبت).

3. اتصالات انتهای مهاربند (CB1 – CB3)

اتصال مهاربند به ورق گوسه و اتصال ورق به تیر / ستون کنترل می‌شود. CB1 اتصالی است که در آن مهاربند قوطی یا لوله شکاف‌دار با چهار جوش گوشه طولی به ورق گوسه وصل می‌شود؛ CB2 اتصالی است که در آن مهاربند تک‌نبشی یا پروفیل U به ورق پیچ می‌شود و CB3 اتصالی که در آن مهاربند I / H از دو بال با چهار نبشی اتصال به ورق پیچ می‌شود. وقتی «Çapraz tam kapasitesine göre» علامت داشته باشد، تقاضا ظرفیت احتمالی مهاربند است (TBDY 9.6.6)؛ اگر علامت برداشته شود نیروهای D·E به کار می‌روند. برای جزئیات و صحت‌سنجی دستی به بخش 7.8 مثال حل‌شده مراجعه کنید.

4. اتصالات انتهای تیر مفصلی (KB1 – KB3)

اتصالات برشی تیرهای فولادی با انتهای مفصلی (تیر – ستون یا تیر – تیر) است. تقاضا برش پوش ترکیب‌های بار و (در تیرهای دهانه دارای مهاربند) نیروی محوری است.

4.1 KB1 – با ورق برشی تک

شکل 1 – KB1: انتهای تیر با ورق برشی تک

ورق با جوش گوشه دوطرفه به تکیه‌گاه (بال / جان ستون یا جان تیر اصلی) و با یک ردیف قائم بولت به جان تیر وصل می‌شود.

ورودی‌ها: ضخامت و مصالح ورق؛ قطر و رده بولت؛ تعداد بولت؛ فاصله s؛ فاصله انتها e₁ و فاصله لبه e₂؛ ضخامت جوش a_w؛ در اتصال تیر – تیر عمق و طول بریدگی بال بالا.

کنترل‌ها: گروه بولت (با خروج از مرکزیت خط جوش – محور بولت، بیرونی‌ترین بولت)، لهیدگی سوراخ در جان تیر و در ورق، تسلیم برشی ورق، گسیختگی برشی، برش قالبی و خمش در ورق، جوش ورق – تکیه‌گاه؛ اگر بریدگی باشد برش، برش قالبی و خمش در مقطع بریدگی جان بریده‌شده.

4.2 KB2 – نبشی جفت

شکل 2 – KB2: انتهای تیر با نبشی جفت (نمونه با بریدگی)

دو نبشی متساوی‌الساقین با n بولت (برش دوگانه) به جان تیر و با 2×n بولت به تکیه‌گاه وصل می‌شود؛ جوش وجود ندارد. کادر دوم در سطر «Aralık s / kol b» طول ساق نبشی و کادر ضخامت، ضخامت نبشی است.

افزون بر کنترل‌های KB1، بولت‌های تکیه‌گاه (اثر ترکیبی برش + کشش) و در صورت وجود نیروی محوری خمش ساق نبشی کنترل می‌شود. در بولت‌های جان، خروج از مرکزیت (محور بولت – وجه تکیه‌گاه) لحاظ می‌شود؛ این فرضی در سمت اطمینان است.

4.3 KB3 – ورق انتهایی

شکل 3 – KB3: انتهای تیر با ورق انتهایی

ورقی با ارتفاع جزئی با جوش گوشه دوطرفه به جان تیر و با دو ردیف قائم بولت (فاصله افقی g) به تکیه‌گاه وصل می‌شود. عرض ورق g + 2·e₂ گرفته می‌شود. افزون بر کنترل بولت تکیه‌گاه و خمش ورق در KB2، برش جان تیر در طول جوش هم کنترل می‌شود.

4.4 Otomatik öner

دکمه «Otomatik öner» با حفظ نوع انتخاب‌شده، اتصالی را که در همه انتهای تیرهای استفاده‌کننده از پیش‌فرض صدق کند و کمترین بولت و نازک‌ترین ورق را داشته باشد جست‌وجو می‌کند (قطر، تعداد و فاصله بولت، ابعاد ورق / نبشی، ضخامت جوش). نتیجه در کادرها نوشته می‌شود و با دست قابل تغییر است.

اخطار

توجه: در اتصالات انتهای تیر مفصلی، سمت تکیه‌گاه (جان ستون، جان تیر اصلی) جداگانه کنترل نمی‌شود. برای انعطاف دورانی ورق انتهایی حد بالایی برای ضخامت کنترل نمی‌شود.

5. اتصالات انتهای تیر ممان‌گیر (KM1 – KM3)

جزئیات اتصال تیر – ستون در قاب‌های ممان‌گیر است که در پیوست 9B TBDY 2018 آمده است. فقط انتهاهایی کنترل می‌شود که در آن تیر با مقطع I / H به بال ستون I / H (در جهت محور قوی ستون) وصل می‌شود.

5.1 تقاضا

اتصال بر اساس ممان پلاستیک احتمالی تیر طراحی می‌شود (پیوست 9B.1.4):

• M_pr = C_pr·R_y·F_y·W_p؛ C_pr = (F_y + F_u) / 2F_y ≤ 1.2، در اتصال جوشی (KM3) 1.4.
• فاصله مفصل پلاستیک تا وجه ستون ℓ_h بر حسب نوع از جدول‌های پیوست 9B گرفته می‌شود.
• V_uc = (تعداد مفصل)·M_pr / (دهانه بین مفصل‌ها) + برش بار قائم؛ در وجه ستون M_uc = M_pr + V_uc·ℓ_h.
• ضرایب مقاومت: در حالت‌های حدی شکل‌پذیر 1.00، در غیرشکل‌پذیر 0.90 (پیوست 9B.1.4).

5.2 KM1 – ورق انتهایی توسعه‌یافته

شکل 4 – KM1: اتصال ممان‌گیر با ورق انتهایی توسعه‌یافته (پنجره پیش‌فرض پروژه)

در هر بال چهار بولت وجود دارد (دو بولت بیرون بال و دو بولت داخل آن). اگر «Rijitlik levhası t_s» بزرگ‌تر از صفر باشد اتصال با ورق سخت‌کننده و اگر صفر باشد اتصال بدون ورق سخت‌کننده کنترل می‌شود.

ورودی‌ها: ضخامت، عرض (0: خودکار) و مصالح ورق انتهایی؛ قطر و رده بولت؛ p_fo و p_fi (از وجه بیرونی / داخلی بال تا ردیف بولت)؛ فاصله انتها d_e؛ فاصله افقی بولت g؛ جوش جان – ورق انتهایی a_w (0: نفوذ کامل)؛ ضخامت ورق پیوستگی ستون t_sl (0: وجود ندارد).

کنترل‌ها: کشش بولت، خمش ورق انتهایی (خط تسلیم)، در اتصال بدون ورق سخت‌کننده برش در بخش توسعه‌یافته، برش و لهیدگی سوراخ در بولت‌های بال فشاری، جوش جان، خمش بال ستون؛ اگر ورق پیوستگی نباشد تسلیم موضعی، کمانش و چروکیدگی در جان ستون؛ اگر باشد نیرویی که ورق پیوستگی تحمل می‌کند.

5.3 KM2 – ورق بال پیچی

شکل 5 – KM2: اتصال ممان‌گیر با ورق بال پیچی (مخصوص عضو)

ورق‌های بال با جوش شیاری با نفوذ کامل به بال ستون و با دو ردیف بولت به بال تیر وصل می‌شوند؛ در جان یک ورق برشی با یک ردیف بولت وجود دارد.

ورودی‌ها: ضخامت و عرض ورق بال (0: بال تیر)؛ تعداد بولت بال در یک ردیف و تعداد بولت جان؛ فاصله s و فاصله افقی g؛ فاصله انتها e₁ و فاصله وجه ستون تا اولین بولت s₁؛ ضخامت ورق جان؛ جوش ورق جان – ستون a_w؛ t_sl.

کنترل‌ها: بولت‌های بال (برش + لهیدگی)، در ورق بال تسلیم کششی، گسیختگی، برش قالبی و فشار، برش قالبی در بال تیر، ورق برشی جان؛ افزون بر این شرط بیشترین قطر بولت در رابطه (9B.3).

5.4 KM3 – جوش شیاری با نفوذ کامل

شکل 6 – KM3: اتصال ممان‌گیر با جوش شیاری با نفوذ کامل

بال‌ها و جان تیر با جوش شیاری با نفوذ کامل به بال ستون وصل می‌شوند. ضخامت ورق برشی جان نمی‌تواند از جان تیر کمتر باشد (9B.4.7a)؛ مقاومت جوش ورق – ستون با شرط 9B.4.7(b) کنترل می‌شود (a_w = 0: نفوذ کامل، کنترل نمی‌شود)؛ برش جان تیر بین سوراخ‌های دسترسی جوش کنترل می‌شود.

5.5 حدود کاربرد و ورق پیوستگی

حدود کاربرد در جدول 9B.1 – 9B.3 پیوست 9B (ضخامت و عرض ورق، فاصله بولت‌ها، ارتفاع تیر و ضخامت بال، ارتفاع ستون، نسبت دهانه / ارتفاع، رده بولت) کنترل می‌شود؛ کمیتی که از حد بیرون بماند در سطر «Geometri» با یادداشت «tablo sınırı dışında» نشان داده می‌شود و اتصال ناکافی شمرده می‌شود. اگر TBDY 9.3.4.3 ورق پیوستگی بخواهد و t_sl تعریف نشده باشد، اتصال باز هم ناکافی شمرده می‌شود.

اخطار

دامنه: اگر تیر به جان ستون (محور ضعیف) وصل شود، انتها «خارج از دامنه» اعلام می‌شود. در ستون قوطی KM2 و KM3 بدون کنترل سمت ستون کنترل می‌شوند؛ KM1 خارج از دامنه است. ورق انتهایی هشت‌بولتی و اتصال با مقطع تیر تضعیف‌شده (9B.5) وجود ندارد. ناحیه برشی در اتصال کنترل نمی‌شود؛ در سطر TBDY 9.3.4.2 گزارش ستون آمده است.

5.6 Otomatik öner

دکمه «Otomatik öner» با حفظ نوع انتخاب‌شده، سبک‌ترین اتصالی را که در همه انتهاهای ممان‌گیر استفاده‌کننده از رکورد صدق کند جست‌وجو می‌کند. ترتیب جست‌وجو: ضخامت ورق پیوستگی → (KM1) ورق سخت‌کننده → قطر بولت → (KM2) تعداد بولت → ضخامت ورق → فاصله بولت g → ورق برشی جان و جوش. در KM3 فقط ورق برشی، جوش و ورق پیوستگی جست‌وجو می‌شود. نتیجه در کادرها نوشته می‌شود و با دست قابل تغییر است.

اخطار

اگر راه‌حلی پیدا نشود: جست‌وجو فقط ابعاد اتصال را تغییر می‌دهد؛ به مقطع تیر و ستون دست نمی‌زند. اگر بال ستون نازک یا باریک باشد (مثلاً اتصال تیر IPE 400 به ستون HEB 300 با KM1) هیچ ترکیبی از ورق / بولت جواب نمی‌دهد؛ پنجره یادداشت «çözüm bulunamadı» را نشان می‌دهد و کادرها تغییر نمی‌کنند. در این حالت باید مقطع ستون بزرگ شود یا نوع اتصال تغییر کند (KM3 خمش بال ستون را کنترل نمی‌کند). در KM2 رابطه (9B.3) قطر بولت را به عرض بال تیر محدود می‌کند؛ در تیرهای با بال باریک (مثلاً در IPE 400 از S275 حداکثر M16) بولت‌های بال و ورق برشی جان با یک ردیف بولت اغلب کافی نیستند و پیشنهاد راه‌حلی نمی‌یابد.

6. کف‌ستون (KA1)

شکل 7 – پنجره کف‌ستون: پیش‌فرض پروژه

ورق کف‌ستون و میل‌های مهار ستون‌های فولادی با مقطع I / H، قوطی و لوله در تراز پی کنترل می‌شود. پنجره از مسیر Proje Genel Ayarları > Kiriş / kolon ayağı ▾ > Kolon ayağı (KA1) باز می‌شود.

6.1 دامنه و ورودی‌ها

وقتی در فهرست Kapsam گزینه «Proje varsayılanı» انتخاب شده باشد، مقادیر واردشده بر همه ستون‌های سفارشی‌نشده اعمال می‌شود؛ «Önizleme kolonu» تعیین می‌کند جدول و شما با نیروهای کدام ستون محاسبه شود. وقتی از فهرست یک ستون انتخاب شود، از کادر کنار آن برای آن ستون «استفاده از پیش‌فرض پروژه»، «مخصوص این ستون» یا «بدون کف‌ستون» انتخاب می‌شود.

جدول 2 – ورودی‌های کف‌ستون

ورودی	توضیح
ضخامت tp	ضخامت ورق کف‌ستون
طول Lp / عرض Bp	Lp در جهت محور قوی ستون است. 0: خودکار (اندازه ستون + 4·ea)
fck، A2/A1	مقاومت بتن پی و نسبت سطح بتن بزرگ‌تر از ورق (مقاومت لهیدگی را افزایش می‌دهد؛ حداکثر 4 مؤثر است)
قطر / رده، مهار در هر ضلع	مهارها در آرایش گوشه‌اند؛ تعداد در هر ضلع در دو جهت یکسان است
مهار انتقال‌دهنده برش	تعداد مهاری که فرض می‌شود برش را تحمل می‌کند (0: همه). در ورق با سوراخ بزرگ ممکن است همه مهارها هم‌زمان کار نکنند
فاصله لبه ea	فاصله محور مهار تا لبه ورق
ضریب اصطکاک μ	برش تحمل‌شده با اصطکاک کف در ستون تحت فشار (0: لحاظ نمی‌شود؛ ملات 0.55، بتن 0.70)
جوش گوشه aw	جوش ستون – ورق (0: نفوذ کامل، کنترل نمی‌شود)
طول مدفون hef	طول مهار در بتن. 0: سمت بتن کنترل نمی‌شود
انتهای مهار	ساده، قلاب‌دار یا صفحه‌دار / مهره‌دار
صفحه انتهایی bh	در مهار صفحه‌دار ضلع صفحه انتهایی مربع
لبه پی ck	فاصله محور مهار تا نزدیک‌ترین لبه پی (0: نامحدود). محیط مخروط را محدود می‌کند

شکل 8 – پنجره کف‌ستون: رکورد مخصوص ستون

6.2 کنترل‌ها و روش

تقاضا، نیروی محوری، ممان‌ها و برش هم‌زمان هر ترکیب بار در انتهای پایین ستون است. هر ترکیب در محور قوی و ضعیف ستون جداگانه کنترل می‌شود؛ نامساعدترین نتیجه نشان داده می‌شود (در جدول ترکیب و محور تعیین‌کننده نوشته می‌شود).

• لهیدگی بتن (ÇYTHYE 13.7): 0.85·f_ck·A₁·√(A₂/A₁)، φ = 0.65.
• خمش ورق کف‌ستون: در سمت فشار کنسول ورق که از ستون بیرون می‌زند، در سمت کشش فاصله مهار – بال ستون.
• کشش و برش مهار (ÇYTHYE 13.8 → 13.3.9، اثر ترکیبی). وقتی خروج از مرکزیت کوچک است در مهارها کشش پدید نمی‌آید؛ در ممان بزرگ یا وقتی ستون تحت کشش است پدید می‌آید.
• جوش ستون – ورق.
• هندسه: کمینه فاصله لبه، فاصله مهارها، بیرون ماندن مهار از مقطع ستون، کمینه ضخامت جوش.

6.3 سمت بتن مهار (TS 500)

وقتی طول مدفون h_ef وارد شود، مقاومت مهار در بتن هم کنترل می‌شود. مقاومت‌های طراحی f_ctd = 0.35·√f_ck / 1.5 و f_yd = F_yb / 1.15 گرفته می‌شود.

• مهار شدن (گیرداری) (مهار ساده و قلاب‌دار؛ TS 500 بند 9.1.2): l_b = 0.12·(f_yd / f_ctd)·φ ≥ 20φ؛ اگر φ > 32 mm باشد با 100 / (132 − φ) افزایش می‌یابد. مهار با انتهای ساده مانند میلگرد آجدار (دنده‌دار در طول) و مهار قلاب‌دار مانند میلگرد صاف در نظر گرفته می‌شود؛ در قلاب‌دار l_b 1.5 برابر می‌شود. طول لازم با نسبت نیروی کششی مهار به نیروی تسلیم کاهش می‌یابد (دست‌کم l_b / 2 و 20φ). نسبت = طول لازم / h_ef.
• مخروط بتن (مهار صفحه‌دار؛ تشابه با پانچ در TS 500 بند 8.3.1): کشش کل گروه مهارهای سمت کشش با مقاومت V_pr = f_ctd·u_p·h_ef مقایسه می‌شود، که u_p محیطی به فاصله h_ef / 2 از صفحه‌های انتهایی است. لبه پی c_k محیط را محدود می‌کند.
• لهیدگی صفحه انتهایی (مهار صفحه‌دار؛ ÇYTHYE 13.7): لهیدگی بتن در سطح خالص صفحه.

اخطار

انطباق: در TS 500 برای میل مهار بند جداگانه‌ای وجود ندارد. کنترل‌های اینجا انطباق قواعد مهار شدن میلگرد و پانچ با مهار است؛ در سطر گزارش هم همین‌گونه ذکر می‌شود. شکست لبه گروه مهار زیر برش، ترکیدن وجه جانبی و انتقال نیرو به میلگرد پی کنترل نمی‌شود؛ در مهارهای نزدیک لبه یا با کشش زیاد باید جداگانه ارزیابی شود.

6.4 Otomatik öner

«Otomatik öner» راه‌حلی را که در همه ستون‌های استفاده‌کننده از رکورد صدق کند می‌جوید: تعداد مهار در هر ضلع → قطر مهار → ضخامت ورق → فاصله لبه → جوش → (اگر h_ef تعریف شده باشد) کوتاه‌ترین طول مدفون کافی. طول / عرض ورق خودکار (0) می‌ماند. نتیجه در کادرها نوشته می‌شود و با دست قابل تغییر است.

اخطار

کنترل‌نشده‌ها: کلید برشی، اندرکنش خمش دومحوره و کف‌ستون‌های خارج از تراز پی در دامنه نیستند. اگر نام ستون تغییر کند، رکورد کف‌ستون مخصوص آن ستون تطبیق نمی‌کند و ستون به پیش‌فرض پروژه برمی‌گردد.

7. گزارش محاسبه

نتایج اتصال به گزارش‌های اعضای فولادی افزوده می‌شود: در صفحه‌های تیر و مهاربند برای هر انتها سطر اتصال (نوع، ابعاد، تقاضا، نسبت همه حالت‌های حدی، وضعیت هندسه، UYGUN / X) و در صفحه ستون سطر کف‌ستون. در اعضایی که دو انتهای یکسان دارند یک سطر نوشته می‌شود. نسبت‌هایی که از حد بگذرند قرمز نشان داده می‌شوند.

8. پافت جزئیات اتصال

شکل 9 – پافت جزئیات: جزئیات انتهای مهاربند و انتهای تیر مفصلی

فرمان «Çelik Birleşim Detay Paftası Çiz» در منوی کلیک راست صفحه مدل (وقتی عضو انتخاب شده یا در فضای خالی) در صفحه رسم رسم جدیدی باز می‌کند و جزئیات همه اتصالاتی را که در آخرین تحلیل کنترل شده‌اند رسم می‌کند. انتهاهایی که ابعاد یکسان دارند در یک جزئیات جمع می‌شوند؛ زیر هر جزئیات اعضایی که در آن به کار می‌روند نوشته می‌شود. در جزئیات عضو، ورق / نبشی، الگوی بولت، جوش‌ها، ابعاد و یک ستون توضیح وجود دارد. کف‌ستون به‌صورت پلان و نمای کناری رسم می‌شود.

شکل 10 – پافت جزئیات: انتهای تیرهای ممان‌گیر و کف‌ستون‌ها

اطلاع

قواعد رسم: جزئیات مقیاس‌دار هستند. انتهای مهاربندی که به گوشه ستون – تیر وصل می‌شود (CB1، CB2) با هندسه واقعی گوشه رسم می‌شود: وجه ستون و تیر، زاویه مهاربند θ، چندضلعی ورق گوسه و طول لبه‌ها در دو وجه L_b / L_k. گره‌هایی که زاویه یا طول لبه‌شان متفاوت است جزئیات جداگانه می‌شوند. در جوش‌ها نماد جوش وجود دارد: در جوش گوشه مثلث و اندازه a، در جوش شیاری با نفوذ کامل علامت V. جوش‌ها با خط دوگانه بنفش و بولت‌ها با قرمز رسم می‌شوند؛ برای آن‌ها لایه‌های CelikBulon و CelikKaynak باز می‌شود. اگر تحلیل انجام نشده باشد یا اتصال کنترل‌شده‌ای نباشد پافت رسم نمی‌شود.

9. مفروضات و محدودیت‌های شناخته‌شده

• پیوست 9B TBDY برای اتصالات ممان‌گیر فقط دامنه، ضرایب مقاومت، ممان پلاستیک احتمالی، محل مفصل پلاستیک و حدود کاربرد را می‌دهد؛ روابط حالت حدی از گام‌های ANSI/AISC 358 که مبنای پیوست 9B است گرفته شده‌اند.
• ÇYTHYE در کف‌ستون فقط لهیدگی بتن و کنترل کشش + برش مهار را می‌دهد؛ ابعادیابی ورق کف‌ستون با روش بلوک تنش مستطیلی AISC Design Guide 1 است.
• سمت بتن مهار با انطباق قواعد TS 500 و فقط وقتی طول مدفون وارد شود کنترل می‌شود (بخش 6.3).
• در انتهای تیر مفصلی سمت تکیه‌گاه کنترل نمی‌شود (بخش 4.4).
• در پافت جزئیات نمادهای جوش ساده شده‌اند (تفکیک جوش کارگاهی / کارخانه‌ای و علامت جوش پیرامونی وجود ندارد)؛ در جزئیات CB3 و انتهای تیر تکیه‌گاه شماتیک است.
• نتایج اتصال مربوط به آخرین تحلیل است؛ وقتی اتصال یا مدل تغییر کند باید تحلیل دوباره انجام شود.

اخطار

مسئولیت: تناسب جزئیات اتصال با شرایط ساخت و نصب، کیفیت جوش و قواعد اجرایی محلی باید توسط مهندس مسئول پروژه جداگانه ارزیابی شود.