پرش به مطلب اصلی

مطالعات صحت‌سنجی سازه‌های فولادی

این مقاله مطالعات صحت‌سنجی ماژول تیر و ستون فولادی را خلاصه می‌کند. هسته محاسباتی ابتدا در یک برنامه آزمون مستقل با روابط آیین‌نامه‌ای توسعه یافته و سپس هر کمیتی که در گزارش منعکس می‌شود با محاسبات دستی مقایسه شده است. جریان کامل (باز کردن فایل ← تحلیل ← گزارش) و تولید گزارش دوزبانه نیز کنترل شده است. برای روابط به مقاله مبانی نظری طراحی فولاد مراجعه کنید.

1. مدل آزمون​

المانپروفیل / مصالحپارامترها
تیرIPE A 100، S235Lb = 6000 mm (خودکار = طول المان)، Cb از نمودار لنگر، خیز K = 300
ستونIPE A 100، S235KLx = KLy = 3000 mm (طول طبقه، K = 1)

مقادیر کاتالوگی IPE A 100: A = 880 mm²، Ix = 1.41×10⁶ mm⁴، Iy = 1.31×10⁵ mm⁴، Sx = 28 800 mm³، Zx = 33 000 mm³، Zy = 7 500 mm³، Sy = 4 770 mm³، J = 7 700 mm⁴، Cw = 2.8×10⁸ mm⁶، h = 98، b = 55، tw = 3.6، tf = 4.7 mm. در این مدل مقدار E = 2.1×10⁶ kg/cm² کارت مصالح، برابر 205 940 MPa به‌کار رفته است.

یادداشت

استفاده از IPE A 100 با KL/r = 246 به‌عنوان ستون یک طراحی واقع‌گرایانه نیست، بلکه سناریوی مرزی عمدی است: شاخه کمانش ارتجاعی، هشدار KL/r > 200 و عبور درست مقادیر کوچک ظرفیت از زنجیره گزارش را در یک مدل واحد می‌آزماید.

2. صحت‌سنجی تیر (ناحیه کمانش جانبی-پیچشی ارتجاعی)​

کمیتگزارش StatiCADمحاسبه دستیوضعیت
مشخصات مقطعA = 8.8 cm²، Ix = 141 cm⁴، Wel = 28.8 cm³، Wpl = 33.0 cm³، ry = 1.22 cmتبدیل واحد مقادیر کاتالوگکاملاً منطبق
Lp64 cm1.76·12.2·√(205940/235) = 636 mmکاملاً منطبق
Lr283 cmrts = 14.5 mm؛ J·c/(Sx·h0) = 0.002866؛ Lr = 2833 mmکاملاً منطبق
حالت حدیکمانش جانبی-پیچشی ارتجاعیLb = 600 > Lr = 283 cm ← ناحیه ارتجاعیسازگار
Cb1.93لنگرهای ایستگاه‌های 1.6G+Q: Mmaks = 0.3711، MA = 0.0469، MB = 0.2210، MC = 0.1512 kNm؛ 12.5·0.3711/(2.5·0.3711 + 3·0.0469 + 4·0.2210 + 3·0.1512) = 1.928کاملاً منطبق
Mn4.13 kNmLb/rts = 413.8؛ Fcr (Cb = 1) = 74.4 MPa؛ Mn = 1.928·74.4·28 800 = 4.132 kNmکاملاً منطبق
Vn49.74 kN0.6·235·(98·3.6) = 49.75 kN (Cv1 = 1)کاملاً منطبق
خیزf = 0.47 cm ≤ L/300 = 2.00 cm5/48·3670·600²/(2.1×10⁶·141) = 0.465 cmکاملاً منطبق

3. صحت‌سنجی قواعد Lb و Cb​

در مدلی متشکل از تیرهای IPE 300 (S235) (بار گسترده G = 1000 kg/m + Q = 500 kg/m)، چهار وضعیت مختلف تکیه‌گاهی با یک محاسبه مستقل که با لنگرهای ایستگاه‌های اجزای محدود کار می‌کند مقایسه شده است:

تیرLb / Cbφb·Mn (StatiCAD)محاسبه مستقل
کنسول 3 m3000 mm / 1.000117.51 kNm117.51 kNm
تیر فرعی 6 m (هر دو انتها متصل به وسط دهانه تیرهای اصلی)6000 mm / 1.13690.65 kNm90.65 kNm
تیر 6 m با تکیه‌گاه ساده (هر دو انتها مفصلی)6000 mm / 1.13690.65 kNm90.65 kNm
تیر 6 m با دو انتهای صلب6000 mm / 1.15792.26 kNm92.26 kNm

انتخاب ترکیب تعیین‌کننده: وقتی در تیر با تکیه‌گاه ساده G به‌صورت بار متمرکز در وسط دهانه و Q به‌صورت بار گسترده داده شود، بزرگ‌ترین لنگر را ترکیب 1.6G+Q می‌دهد (105.54 kNm، Cb = 1.260، نسبت تقاضا/ظرفیت 1.050). اما ترکیب تعیین‌کننده 1.2G+1.6Q است (103.59 kNm، Cb = 1.229، نسبت 1.057). برنامه و محاسبه مستقل همان ترکیب و همان مقادیر را می‌دهند؛ در تمام تیرها اختلاف کمتر از 10⁻¹² kNm است.

4. کسر نیروی محوری مصنوعی ناشی از ofset​

مدل‌های تیر IPE 300 در بخش 3 (A، B، C) و یک مدل IPE A 100 با 14 تیر، هر یک با گزینه‌های ofset تنظیمات کلی پروژه (Offset1/Offset2 و خروج از مرکز) در حالت باز و بسته به‌طور جداگانه حل شده‌اند. جدول نیروی محوری طراحی تیر (kN) و نسبت M–N–V را می‌دهد؛ ستون اول محاسبه‌ای است که در آن سهم کم نشده است.

تیرofset باز، بدون کسر سهمofset باز، با کسر سهمofset بسته
تیر با تکیه‌گاه ساده (مدل A)373.94 / 1.4291.75 / 1.1020 / 1.101
کنسول (مدل A)318.02 / 1.1390 / 0.8590 / 0.859
تیر با دو انتهای صلب (مدل A)332.09 / 1.2581.75 / 0.9670 / 0.838
تیر با تکیه‌گاه ساده حامل تیر فرعی (مدل B)721.07 / 2.7021.75 / 2.0700 / 2.068
تیر با دو انتهای صلب (مدل C)573.19 / 2.1371.75 / 1.6350 / 1.433
تیر فرعی (مدل C)287.68 / 1.0921.34 / 0.8400 / 0.839
مدل IPE A 100 (14 تیر)3.2–5.1 / حداکثر 0.2030.03 / حداکثر 0.1880 / حداکثر 0.158
  • رابطه: در تیر با تکیه‌گاه ساده مدل A (12 قطعه) نسبت نیروی محوری قطعه اجزای محدود به لنگر میانگین قطعه، در حالت‌های بار G و Q در هر 12 قطعه برابر −3.9444 m⁻¹ است؛ با مقطع کاتالوگی ck = 53.81 × (−15) / (8356 + 53.81 × 225) = −3.9444 m⁻¹. 1.75 kN باقی‌مانده با باقی‌مانده قاعده ذوزنقه‌ای 12 قطعه‌ای ((2/3)/12² = 0.46%؛ 0.46% × 373.9 kN) سازگار است.
  • اختلاف باقی‌مانده: اختلاف نسبت‌های ofset باز و بسته فقط در تیرهای با انتهای صلب و در لنگر وجود دارد (مدل A: 84.81 / 74.49 kNm؛ مدل C: 152.37 / 136.17 kNm). این اختلاف اثر ofset بر سختی تیر است و مصنوعی نیست. در تیر با تکیه‌گاه ساده و در کنسول‌ها نسبت‌های دو حالت حداکثر 0.002 با هم اختلاف دارند.
  • تغییرنکرده‌ها: در حل‌های ofset بسته تمام نتایج تیر با محاسبه بدون کسر سهم کاملاً یکسان است؛ نتایج ستون در هر دو حالت تغییر نمی‌کند.

5. صحت‌سنجی ستون (کمانش خمشی ارتجاعی)​

کمیتگزارش StatiCADمحاسبه دستیوضعیت
rx، ry4.00 cm، 1.22 cm√(I/A): 40.0 mm، 12.2 mmکاملاً منطبق
بزرگ‌ترین KL/r245.9 و هشدار «KL/r>200!»3000/12.2 = 245.9 > 200کاملاً منطبق
مود حاکمکمانش خمشی حول yFey = 33.6 < Fex ≈ 361 < Fez ≈ 437 MPaسازگار
φcPn23.36 kNFey = 33.6 MPa؛ Fy/Fe = 6.99 > 2.25 ← Fcr = 29.5 MPa؛ Pn = 25.96 kN؛ φcPn = 23.36 kNکاملاً منطبق
φMny (محور ضعیف)1.59 kNm0.9·min(235·7500; 1.6·235·4770) = 1.586 kNmکاملاً منطبق
اندرکنشDenk. 11.3b = 0.092، UYGUNPr/Pc = 0.024 < 0.2 ← 11.3b؛ با مقادیر گردشده 0.090سازگار (گردکردن)

6. اعضای خرپای فولادی و پرلین​

کمانش فشاری در تیر و اندرکنش رابطه 11.3، کشش در ستون و سایر انواع مقطع (U، قوطی، لوله، L) با یک مدل خرپای فولادی و پرلین (84 تیر فولادی، 27 دیرک) که روی یک ساختمان بنایی 10 × 8 m با چهار دیوار ساخته شده، آزموده شده‌اند.

المانStatiCADمحاسبه دستینتیجه
بال فوقانی HE 100 A (پنل L = 1000 mm)φcPn = 416.0 kNλ = 1000/25.1 = 39.8 → Fcr = 0.658^(0.19)·235 MPa → 0.9·Pn ≈ 416 kNکاملاً منطبق
پرلین IPE 120 (L = 3000 mm، N = 41.1 kN فشاری)φcPn = 49.3 kN؛ نسبت اندرکنش 0.848 (رابطه 11.3a)λ = 3000/14.5 = 207 → Fe = 47.4 MPa → Fcr = 0.877·47.4 MPa → φPn = 49.4 kNکاملاً منطبق
قطری L 50×50×5 (L = 1803 mm)φcPn = 22.3 kN؛ در خمش کمانش جانبی-پیچشی ارتجاعیImin (محور اصلی) = 45 100 mm⁴، r = 9.69 mm → λ = 186 → φPn = 22.3 kNکاملاً منطبق
قطری CHS 88.9×4Mn = 6.79 kNm (تسلیم)؛ φcPn = 190.0 kNMp = Fy·Z = 0.235·28 900؛ λ = 60 → φPn = 190 kNکاملاً منطبق
قطری RHS 80×80×4Mn = 8.15 kNmZ (محاسبه‌شده) = (80·80² − 72·72²)/4 = 34 688 mm³ → Mp = 8.15 kNmکاملاً منطبق
بال فوقانی UPE 120 (Lb = 1068 mm > Lp = 989 mm)Mn = 16.40 kNm، کمانش جانبی-پیچشی غیرارتجاعی؛ Lr = 5207 mmMp = 16.52 kNm؛ چون Lb کمی از Lp بیشتر است، Mn < Mpسازگار
دیرک‌های خرپا (IPE 80، 27 عدد)φcPn بسته به طول دیرک 86–155 kN؛ در دیرک‌های کششی نسبت کشش و اندرکنش کشش–خمش محاسبه شدφtTn = 0.9·235·764 = 161.6 kNکاملاً منطبق

7. ثابت پیچش و مدول کشسانی در مدل اجزای محدود​

در همان مدل خرپا و پرلین (280 گره، 342 میله)، ثابت‌های پیچشی که وارد مدل اجزای محدود می‌شوند با مقادیر کاتالوگ مقایسه شده‌اند:

پروفیل (المان FEM)J در FEM (m⁴)مقدار مورد انتظارنتیجه
دیرک IPE 807.0·10⁻⁹کاتالوگ 0.70 cm⁴کاملاً منطبق
دیرک HE 100 A5.24·10⁻⁸کاتالوگ 5.24 cm⁴کاملاً منطبق
بال فوقانی HE 120 A5.99·10⁻⁸کاتالوگ 5.99 cm⁴کاملاً منطبق
پرلین IPE 1201.74·10⁻⁸کاتالوگ 1.74 cm⁴کاملاً منطبق
قطری L 50×50×5 (J در کاتالوگ نیست)3.96·10⁻⁹(h + b − t)·t³/3 = 0.396 cm⁴کاملاً منطبق
قطری RHS 80×80×4 (J در کاتالوگ نیست)1.7559·10⁻⁶Bredt: 2t(h − t)²(b − t)²/((h − t) + (b − t)) = 175.59 cm⁴کاملاً منطبق
قطری CHS 88.9×41.93·10⁻⁶کاتالوگ 193 cm⁴کاملاً منطبق
  • در مقطع RHS 80×80×4 که به یک تیر بتن مسلح تخصیص داده شده نیز J = 1.7559·10⁻⁶ m⁴ (Bredt، کاملاً منطبق با کاتالوگ) به کار می‌رود. تقریب سن‌ونان (Saint-Venant) مقاطع چندضلعی، J = A⁴/(4π²(I₂ + I₃))، برای دایره دقیق است؛ در مقطع مربعی توپر حدود 8% با مقدار دقیق اختلاف دارد.
  • مدول کشسانی فولاد در مدل اجزای محدود با کارت مصالح این مدل (2.1×10⁶ kg/cm²) به‌صورت E = 2.0601·10⁸ kN/m² (206 010 MPa) تأیید شده است.
  • وقتی پروژه به‌صورت .sy4 و .sbd ذخیره و دوباره باز شود، همه مقادیر J پروفیل‌ها و E یکسان می‌مانند؛ هنگام باز کردن یک فایل قدیمی بدون J ذخیره‌شده، J از کاتالوگ فولاد به دست می‌آید.

8. لوله، قوطی و نبشی: صحت‌سنجی با آیین‌نامه و راهنمای کاربردی​

ضخامت جدار طراحی در پروفیل‌های لوله و قوطی (ÇYTHYE 5.4.2: در المان‌های جوش مقاومت الکتریکی 0.93·t) و خمش حول محور هندسی نبشی بال‌مساوی (ÇYTHYE 9.10.2(2)(i): لنگر تسلیم، 0.80 برابر لنگر تسلیم نسبت به محور هندسی) با متن ÇYTHYE (روزنامه رسمی 15.02.2018، شماره 30333) و حل مثال‌های راهنمای کاربردی ÇYTHYE وزارتخانه (2017) صحت‌سنجی شده است:

کنترلمرجعStatiCADاختلاف
مثال 9.8 راهنما — قوطی 200×200×8 (ERW، S275)، Mn110.0 kNm (Wp = 400 cm³)109.99 kNm (Wp = 400.0 cm³)0.0%
مثال 9.10 راهنما — لوله 219.1×10 (S275)، Mn112.75 kNm (Wp = 410 cm³)112.64 kNm (Wp = 409.6 cm³)−0.1%
مثال 9.15 راهنما — L 160×160×14، Lb = 7 m، Cb = 1.14، Mn27.16 kNm (به یادداشت مراجعه کنید)25.37 kNmیادداشت
L 100×100×10، Lb = 2 m، φMnx (محور هندسی)6.16 kNm (محاسبه دستی با ÇYTHYE 9.10)6.163 kNm0.0%
یادداشت

در مثال 9.15 راهنما خطای حسابی وجود دارد: ضریب پیشین رابطه 9.69a برابر 0.58·200000·160⁴·14·1.14/7000² = 24.76 kNm و جمله زیر رادیکال √(1 + 0.88·(7000·14/160²)²) = 3.728 است؛ نتیجه درست Mcr = 24.76·(3.728 − 1) = 67.55 kNm است. راهنما 92.31 kNm (= 24.76·3.728؛ «−1» فراموش شده) نوشته است؛ با همان ضریب پیشین مثال 9.14 (9.69b، «+1») درست است: 117.06 = 24.76·4.728. با Mcr درست Mn = (1.92 − 1.17·√(19.69/67.55))·19.69 = 25.37 kNm است و با نتیجه برنامه یکسان است. 0.80·My = 19.69 kNm با راهنما یکسان است.

9. شرط فشردگی مقطع جدول 9.3 TBDY​

با E = 200 000 MPa و Fy = 235 MPa. حدود محاسبه دستی: بال 8.75 / 11.09؛ قوطی 16.05 / 32.67؛ لوله 32.34 / 59.57؛ جان (Ca = 0) 71.47.

مقطعسطحنسبت (برنامه)حد (برنامه)محاسبه دستینتیجه
HEA200زیادbf/2tf = 10.008.75200/(2·10) = 10.0برقرار نیست
HEA200محدود10.0011.09—برقرار است
HEA300زیاد10.718.75300/(2·14) = 10.71برقرار نیست
IPE300، N = 600 kNزیادh/tw = 35.0153.97Ca = 600 000/(0.9·235·5381) = 0.527؛ 0.77·29.17·(2.93 − 0.527) = 53.97برقرار است
RHS 200×200×8زیادb/t = 23.8816.05td = 7.44: (200 − 22.32)/7.44 = 23.88برقرار نیست
RHS 200×200×8محدود23.8832.67—برقرار است
CHS 168.3×5زیادD/t = 36.1932.34168.3/4.65 = 36.19برقرار نیست
L100×100×10زیادb/t = 10.008.75100/10برقرار نیست

در مدل قاب دو طبقه (C11 و C31) در تیرهای IPE A 100 مقادیر bf/2tf = 5.85، h/tw = 20.72 و در ستون‌های IPE 100 مقادیر 4.82 / 18.2 به دست آمد. در تیرها چون Lb = 6000 mm از مقادیر Lb,maks (491 / 971 mm) فراتر می‌رود، هشدار مهار جانبی داده شده است. سطر گزارش در صفحات تیر و ستون وجود دارد.

10. نیروی محوری بزرگ‌شده با D (9.3.1.3(b))​

مدل: قاب IPE 100 دو طبقه (ستون S275)، کد سیستم C11 (DX = DY = 3)، روش برش و بار قائم اجزای محدود. در محاسبه دستی، بیشترین فشار و کشش با بررسی همه ترکیب‌های 1.2G + 1.0Q + 0.2S ± D(EX ± 0.3EY)، ± D(0.3EX ± EY) و 0.9G ± D·E (از جمله بارگذاری‌های خروج از مرکزیت) از نیروهای محوری حالت بار دو انتهای هر ستون به دست آمده است. در 12 ستون از 12 ستون مقدار برنامه با محاسبه دستی کاملاً یکسان است (فشار؛ کشش در هر ستون 0).

ستوننیروی محوری EX (kN، انتهای پایین)Nu برنامه (kN)Nu دستی (kN)Nu/φPnپایه 9.12ترکیب تعیین‌کننده
DHB01−0.0691.6641.6640.059بلهG+nQ+0.2*S-X1-0.3*Y1
DHB020.0022.1522.1520.076بلهG+nQ+0.2*S+0.3*X1-Y1
DHB030.0511.8401.8400.065بلهG+nQ+0.2*S+0.3*X1-Y1
DHB04−0.0691.6641.6640.059بلهG+nQ+0.2*S-X1+0.3*Y1
DHB050.0022.1522.1520.076بلهG+nQ+0.2*S+0.3*X1+Y1
DHB060.0511.8401.8400.065بلهG+nQ+0.2*S+0.3*X1+Y1
DHZ01−0.0300.7350.7350.026خیرG+nQ+0.2*S-X1-0.3*Y1
DHZ020.0010.9760.9760.034خیرG+nQ+0.2*S+0.3*X1-Y1

چون در این مدل نیروی محوری زلزله کوچک است، کنترل برقرار است. در صفحات ستون گزارش سطر «TBDY 9.3.1.3(b)» و در ستون‌های متصل به پی علاوه بر آن سطر «TBDY 9.12» وجود دارد (Mp = 1.1·1.3·275·Zy؛ برای IPE 100 با Zy = 39.41 cm³ ← 15.50 kNm).

11. کنترل‌های ستون قوی و گره (9.3.2، 9.3.4)​

مدل: قاب دو طبقه، 3×2 ستون، دهانه 6 m (ستون IPE 100، S275؛ تیر IPE A 100، Fy = 440 MPa، Ry = 1.25)، C11. محاسبه دستی برای ستون گوشه DHB01 طبقه 1:

کمیتمحاسبه دستیبرنامه
Mpr = 1.1·1.25·440·Wp (IPE A 100، ≈33.0 cm³)19.96 kNm19.96
ℓn = 6000 − 2·100/25900 mm5900
Vuc = 0.24 + 2·19.96/5.907.01 kN7.01
ΣM*pc (M3) = 39.41·(275 − P/A)·2 ستون21.6 kNm21.58
ΣM*pb (M3) = 19.96 + 7.01·0.100/220.31 kNm20.32
نسبت M3 / M2 (Wpz = 9.15 cm³؛ Muv = Vuc·55/2)1.06 / 0.251.06 / 0.25 ← Yetersiz
Vup = 19.96/(98 − 4.7) − 19.96/3.0207.3 kN207.3
φRn = 0.6·275·(100·4.1 + 3·55·5.7²/98)76.7 kN76.7 (نسبت 2.70؛ td = 7.9 mm)
پیوستگی: 0.4·√(1.8·55·4.7·1.25·440/(1.3·275)) ؛ 55/610.7 ؛ 9.2 mm > tcf = 5.7لازم، t ≥ 4.7 mm
مهار جانبی: 0.02·440·55·4.72.27 kN2.27

در ستون‌های میانی (دو تیر X) نسبت 0.53 و Vup = 414.7 kN است (دو تیر). ستون‌های طبقه بالا چون بالاترین طبقه‌اند و Pu < 0.3·Fy·Ag برقرار است، طبق 9.3.3.1(a) معاف‌اند. مدل عمداً ضعیف انتخاب شده است (ستون IPE 100، تیر 440 MPa): نتیجه «Yetersiz» و هشدارهای مربوط نیز آزمایش شده‌اند.

12. المان‌های مهاربند هم‌محور (9.6)​

در همان قاب، سیستم C13 (مهاربند هم‌محور با شکل‌پذیری زیاد، D = 2). در محور y = 300 طبقه 1 جفت X (RHS100×100×5) و جفت V وارونه (RHS80×80×4، رأس در میانه HB02)؛ در محور x = 300 طبقه 1 قطری تکی (RHS80×80×3)؛ در طبقه 2 جفت متصل به میانه ستون (RHS100×100×5)؛ S275، انتهاها مفصلی. ابتدا آزمایش شده که مهاربند مایل به گره‌های دو طبقه وصل می‌شود: در EX نیروی محوری می‌گیرد و لنگرش صفر است.

مهاربندآرایش (برنامه)KL/iFcre (MPa)P1 (kN)نتیجه
HB11/HB12X6708/38.6 = 174 ≤ 20057.3112.3جدول 9.3: b/t 18.5 > 14.8 ← Yetersiz
HB13/HB14V وارونه (تیر HB02)4243/30.9 = 13791.7114.9جدول 9.3 ← Yetersiz
HB15قطری6708/31.3 = 214 > 20037.836.2Yetersiz؛ سهم محور 0% (مهاربند تکی) ← هشدار 9.6.1.2
HZ11/HZ12K16067.4132.1آرایش K ← Yetersiz

محاسبه دستی (HB11): KL/i = 6708/38.6 = 173.8؛ Fe = π²·200000/173.8² = 65.3 MPa؛ Ry·Fy/Fe = 1.4·275/65.3 = 5.9 > 2.25 ← Fcre = 0.877·65.3 = 57.3 MPa؛ P1 = 1.14·57.3·1718 = 112.3 kN؛ T = 1.4·275·1718 = 661.4 kN؛ فشار 9.6.6 = 1.1·112.3 = 123.5 kN؛ Ae,لازم = 661.4/(1.3·0.430) = 1183 mm². نتایج با برنامه کاملاً یکسان‌اند. در جفت‌های X و V وارونه محور y = 300 سهم فشاری 46% است (مناسب). علامت مهاربند پس از ذخیره و باز کردن دوباره پروژه حفظ می‌شود. در صفحات تیر گزارش سطرهای «TBDY 9.6» وجود دارد. اینکه در جدول 9.3 مهاربندهای لوله‌ای جدار ضخیم می‌خواهند الزام آیین‌نامه است (حد b/t در مهاربند با شکل‌پذیری زیاد 0.55·√(E/Fy)).

13. ستون‌ها و تیرهای قاب مهاربندی‌شده (9.6.2 / 9.7.2)​

همان مدل ابتدا با C13 (زیاد) و سپس با C32 (محدود) حل شده است. چون نیروهای زلزله در مدل کوچک‌اند (نیروی محوری D·E مهاربند 1–5 kN)، در ستون‌ها سهم مکانیزم با D·E محدود شده (9.6.2.4) و نیروی طراحی ستون برابر D·E درآمده است؛ خود سهم مکانیزم دستی تأیید شده است:

المانبرنامهمحاسبه دستی
DHB01 (300، 300) فشار مکانیزم295.8 kNانتهای بالای HB12: T·sin θ = 661.4·300/√(600² + 300²) = 295.8
DHB02 (900، 300) فشار مکانیزم433.2 kNانتهای بالای HB11 ‏295.8 + انتهای تیر V یعنی HB02 ‏½·274.9 = 433.3
نیروی نامتعادل V وارونه HB02 (زیاد، مکانیزم b)Fz = 274.9 kN، Fh = 323.7 kN(T − P2)·sin 45° = (423.3 − 34.5)·0.707 = 274.9؛ (T + P2)·0.707 = 323.7
لنگر / برش HB02 بدون مهاربند412.74 kNm / 137.7 kNPL/4 = 274.9·6/4 = 412.3 + وزن خود 0.4؛ P/2 = 137.5 + 0.2
HB02 محدود (C32)Fz = −19.4 kN (به بالا)کشش min(T؛ D·E) = 2.8 kN، فشار 0.3·Fcr·Ag ≈ 30.2 kN: (2.8 − 30.2)·0.707 = −19.4

HB02 (IPE A 100) با نیروی نامتعادل نسبت 119 دارد ← Yetersiz (تیر برای این مهاربند بسیار کوچک است؛ نتیجه مورد انتظار). تیرهای محور مهاربندی‌شده HB01، HB05، HB06 و HZ05 با پوش D·E مناسب‌اند. در صفحات ستون و تیر گزارش سطرهای «TBDY 9.6.2.2–9.6.2.4»، «TBDY 9.6.2.4» و «9.6.4.1(c)» وجود دارد.

حالتی که سهم مکانیزم کوچک‌تر از D·E می‌ماند: به همان مدل در هر دو طبقه روی 8 ستون جرم زلزله 30 t بدون وزن افزوده شده است (C13). نیروهای محوری D·E مهاربند به 70–384 kN می‌رسند (در HB15 مقدار 384 kN > T = 324 kN). اگر علامت سهم محوری ستون در مکانیزم و در D·E ارتجاعی مخالف باشد یا در آن راستا مهاربندی که به ستون نیرو منتقل کند نباشد، D·E به کار می‌رود:

ستونمکانیزم (بدون حد) فشار/کششN طراحی فشار/کششN از D·E فشار/کششتعیین‌کننده
DHB04192.4 / 192.4147.7 / 65.5210.0 / 205.1در فشار مکانیزم: در +Y مهاربند HB15 در کشش، T·sin θ = 324.0·0.447 = 144.9 + قائم 2.8 = 147.7 < 210
DHB01295.8 / 50.269.8 / 49.069.8 / 66.9در فشار حد D·E (295.8 > 69.8)؛ در کشش مکانیزم: P1·sin θ = 112.3·0.447 = 50.2 − قائم 1.2
DHB02433.2 / 071.3 / 67.871.3 / 67.8در فشار حد D·E؛ در راستای کشش مهاربندی به ستون نیرو نمی‌دهد ← D·E
DHB05, DHZ04, DHZ05160–192= D·Eگره جفت K: در مکانیزم T ≫ P1، در ارتجاعی مؤلفه‌های قائم یکدیگر را خنثی می‌کنند ← علامت مخالف ← D·E

نیروی محوری تیر دهانه مهاربندی‌شده (9.6.2.4): در همان مدل (C13، D = 2) به HB01، HB02، HB05 و HZ05 مهاربندهایی وصل‌اند که در کشش کار می‌کنند و T آن‌ها بسیار بیشتر از نیروی D·E است: r = 1، نیروی محوری با D·E یکسان است. به HB06 فقط HB15 (RHS80×80×3، T = 324.0 kN) وصل است: در ترکیب 0.9G − 0.3X1 + Y1، FDE = 2·(−184.32) − 0.6·(−25.5) = −353.3 kN (کشش) ← r = 324.0/353.3 = 0.917 (برنامه 0.917)؛ N تیر = 0.9·(−1.46) + 0.917·(2·8.06 − 0.6·(−2.08)) = 14.6 kN (برنامه 14.6؛ پوش D·E ‏19.1 kN). نتایج شکل‌پذیری محدود (C32) تغییر نمی‌کنند.

14. اتصال مهاربند–تیر–ستون (9.6.5)​

همان مدل، C13. تیر IPE A 100 (Fy ثبت‌شده = 440 MPa، Wpl = 33.0 cm³، Ry = 1.25)، ستون IPE 100 (S275، Ry = 1.3، Wpl,y = 39.4؛ Wpl,z = 9.15 cm³).

تیر / انتهابرنامهمحاسبه دستی
1.1·Ry·Mp تیر19.97 kNm1.1·1.25·440·33 000 = 19.97
HB01 چپ (دو ستون، محور قوی)ΣMp ‏31.00 ← M = 19.97 kNm2·1.1·1.3·275·39 410 = 31.00؛ min = 19.97
HB06 چپ (دو ستون، محور ضعیف)7.20 kNm2·1.1·1.3·275·9 150 = 7.20
HZ05 چپ (فقط ستون پایین، بالاترین طبقه)15.50 kNm1.1·1.3·275·39 410 = 15.50
تیر دو سر مفصلمفصلی ← 0.025 rad (پیوست 9C)—

انتهای راست HB02 که مهاربندهای V وارونه در دهانه به آن وصل می‌شوند به‌درستی علامت‌گذاری نمی‌شود. هشدار تحلیل و سطرهای «TBDY 9.6.5» گزارش وجود دارند.

15. جمع‌کننده دیافراگم و مهاربند افقی (9.10.3 / 9.10.4)​

همان مدل، C13. در طبقه 1 در دهانه 900–1500 × 300–900 یک مهاربند (RHS80×80×4) در صفحه دال افزوده شده است. برنامه آن را مهاربند افقی تشخیص داده و وارد کنترل‌های مهاربند هم‌محور نکرده است؛ پنج تیر متصل به انتهاهای آن تیر سیستم مهاربند افقی شده‌اند و در طبقه 2 در محور جفت K، HZ04 که بیرون از دهانه مهاربندی‌شده است جمع‌کننده شده است.

الماندیافراگم کاملاً صلبدیافراگم نیمه‌صلب
HB16 مهاربند افقی، N از D·E0.0 kN (نسبت 0.13)28.5 kN (نسبت 1.37، Yetersiz)
HB04، N از D·E19.5 kN119.7 kN
HZ04 جمع‌کننده، N از D·E20.7 kN48.6 kN

در دیافراگم کاملاً صلب نیروی محوری مهاربند افقی صفر است و برنامه هشدار می‌دهد؛ رفتار مورد انتظار است. در گزارش سطرهای «TBDY 9.10.3 / 9.10.4» وجود دارد. مرز: همه تیرهای متصل به گره مهاربند افقی (از جمله تیرهای دهانه‌های مجاور) در دامنه قرار می‌گیرند (محافظه‌کارانه).

16. مهاربند فقط‌کششی (9.7.4.3، 9.10.4)​

همان مدل، C32 (شکل‌پذیری محدود، D = 2). جفت X در طبقه 1، یعنی HB11 / HB12 (RHS100×100×5)، ابتدا مهاربند عادی و سپس مهاربند فقط‌کششی شده است.

کمیتX عادیX فقط‌کششی
نیروی محوری EX در HB11 / HB12 (kN، + فشار)−114.8 / +119.1−84.5 / +86.7 (A/2: سهم محور کاهش می‌یابد)
پریود مود 20.5038 s0.5067 s
کنترل عضو HB11با کمانش فشاری نسبت 1.49Tu = 186.4 kN، 0.90·Fy·Ag = 425.2 kN، نسبت 0.44
حد KL/i، فشار 9.7.5200؛ 123.5 kN300؛ 0
کشش D·E در HB11257.5 kN373.6 kN

محاسبه دستی (HB11، 0.9G + X1 + 0.3Y1): NE(HB11) = −84.52 − 0.3·33.21 = −94.48 kN؛ NE(HB12) = 86.72 + 0.3·20.07 = 92.74 kN؛ چون cos θ دو مهاربند برابر است f = (94.48 + 92.74)/94.48 = 1.982 (برنامه 1.9815)؛ Tu = 1.982·94.48 − 0.9·0.94 = 186.4 kN (برنامه 186.38). با انتخاب C13 دو مهاربند طبق 9.6.4.3 Yetersiz می‌شوند و هشدار داده می‌شود؛ وقتی HB12 مهاربند عادی شود HB11 با «جفت ندارد» Yetersiz می‌شود. علامت پس از ذخیره و باز کردن دوباره پروژه حفظ می‌شود و نتایج کاملاً یکسان‌اند.

مهاربند فقط‌کششی افقی (C32، دیافراگم نیمه‌صلب): HB17 (900,900 ← 1500,300؛ RHS80×80×4) که HB16 (900,300 ← 1500,900) را قطع می‌کند افزوده شده است.

حالتHB16HB17
X عادی (D·E بند 9.10.4، با کمانش فشاری)Nفشار 47.1 kN، نسبت 2.19 (Yetersiz)Nفشار 36.1 kN، نسبت 1.70
X فقط‌کششیTu = 55.35 kN (D·E)، f = 1.311، نسبت 0.35Tu = 55.35 kN، f = 4.217، نسبت 0.35
HB17 عادی، HB16 تنها فقط‌کششیجفت ندارد ← Yetersiz—

محاسبه دستی (HB16، D = 2، EY + 0.3EX): NE,16 = 2·(−16.29) + 0.6·(−16.61) = −42.55 kN؛ NE,17 = 2·8.90 + 0.6·(−7.64) = 13.22 kN؛ چون در دهانه مربعی وزن‌ها برابرند f = 55.77/42.55 = 1.311؛ Tu = 1.311·42.55 − 0.9·0.47 = 55.4 kN.

17. بال دیافراگم (9.10.2)​

همان مدل و سه دال مستطیلی (300–2100 × 300–900) در هر دو طبقه، C32، دیافراگم کاملاً صلب. دهانه 1500–2100 چوبی است: چون آن لبه فولادی نیست، در زلزله X فقط HB06 در x = 300 بال محسوب شده است؛ در زلزله Y تیرهای فولادی HB01، HB02، HB04 و HB05 در محورهای y = 300 و 900 بال هستند. محاسبه مستقل با همان فرمول از نیروهای انتقالی که برنامه می‌دهد انجام شده است (جرم دال یکنواخت).

طبقه / زلزلهF (kN)Mmax برنامه (kNm)Mmax مستقل (kNm)بستگی (kNm)T (kN)
1 / X420.7 (ستون −11.8؛ مهاربند 432.6)1236.41236.458.668.5
1 / Y418.8 (ستون 84.0؛ مهاربند 334.8)1011.91011.756.5167.9
2 / X173.4137.6136.842.77.6
2 / Y172.7412.7412.67.068.5

در دیافراگم نیمه‌صلب نتایج با اختلاف 1%–2% یکسان‌اند.

18. خرپای فضایی سقف (9.10.4)​

مدل: به مدل بخش 17 در طبقه 2 روی محور x = 2100 یک خرپای صفحه‌ای فولادی (بال HE 100 A، جان IPE 80) و روی 300–1500 × 300–900 یک سقف شکسته فولادی افزوده شده است. المان‌های خرپای صفحه‌ای وارد کنترل نشده‌اند؛ گروه سقف سه‌بعدی تشخیص داده شده است: 62 تیر فولادی (IPE 200 / 160 / 120، UPN 120) و 11 دیرک با D·E کنترل شده و 9 تیر Yetersiz درآمده است (مثلاً HZ49 IPE 200: Nفشار = 278.3 kN، M = 20.0 kNm، نسبت 1.17). کشش D·E دیرک DHZ12 (HE 100 A، S235) برابر 126.7 kN / (0.90·235·2124 = 449 kN) = 0.28 است (برنامه 0.28).

19. ارزیابی​

نکته

همه کمیت‌های زنجیره تیر و ستون که در گزارش منعکس می‌شوند، از جمله کنترل‌ها در اعضای خرپا و پرلین و سایر انواع مقطع، کاملاً با محاسبات دستی منطبق‌اند. شرایط بخش 9 TBDY 2018 (فشردگی مقطع، نیروهای بزرگ‌شده با D، ستون قوی، کنترل‌های گره، مهاربندهای هم‌محور، بال دیافراگم) نیز با محاسبه دستی و محاسبه مستقل صحت‌سنجی شده‌اند. چاپ کمیت‌های میانی (Lp، Lr، Cb، KL/r، حالت حدی، ترکیب حاکم) در کنار نتیجه در گزارش، امکان کنترل آسان هر نتیجه را برای مهندس فراهم می‌کند.

یادداشت

کنترل تمام نتایج تولیدشده توسط نرم‌افزار از سوی مهندس مسئول ضروری است.