مطالعات صحتسنجی فولاد سبک
این مقاله مطالعات صحتسنجی محاسبات پنل، استاد، تیر و ستون فولاد سبک را خلاصه میکند. صحتسنجی بهصورت لایهای انجام شده است: مشخصات مقطع با کاتالوگ سازنده، کمیتهای پیچشی با حل بسته و یک برنامه مستقل، زنجیره مقاومت با روابط آییننامه و محاسبه دستی، و استخراج نیاز با محاسبه دستی مقایسه شده؛ کل روند از تنظیم تا گزارش در پروژههای نمونه بهصورت سرتاسری اجرا شده است. برای روابط به مقاله مبانی نظری طراحی فولاد سبک مراجعه کنید.
1. مشخصات مقطع: 527 پروفیل × کاتالوگ
برای هر پروفیل در کتابخانه پروفیل فولاد سبک از پیش تعریفشده، مشخصات ناخالص محاسبهشده با مدل خطمیانی گوشهتیز با کاتالوگ مقایسه شده است (مدل / کاتالوگ − 1):
| خانواده (تعداد) | A | Ix | Iy |
|---|---|---|---|
| C (89) | +1.4% … +5.5% | +1.9% … +5.3% | +3.2% … +6.6% |
| Z (90) | +1.4% … +6.6% | +1.9% … +6.4% | +3.4% … +8.3% |
| U (88) | +0.8% … +2.5% | +1.2% … +2.8% | +0.1% … +1.2% |
| Sigma (90) | +1.7% … +6.0% | +2.0% … +4.6% | +3.8% … +8.5% |
| C+ (87) | +2.4% … +6.4% | +2.5% … +4.5% | +3.3% … +6.4% |
| Sigma+ (83) | +2.7% … +5.9% | +2.6% … +3.9% | +4.0% … +7.2% |
انحرافها یکنواخت هستند و ناشی از فرض گوشه تیز مدلاند (اگر گوشهها گرد شوند انحراف مساحت بهطور میانگین به 1% میرسد). چون در طراحی A، Ix و Iy ناخالص مستقیماً با مقادیر کاتالوگ گرفته میشود، انحراف در طراحی منعکس نمیشود؛ موقعیت مرکز ثقل با کاتالوگ در 0.4 mm منطبق است.
2. کمیتهای پیچشی
| آزمون | نتیجه |
|---|---|
| حل بسته — مقطع U ساده (b = 50، h = 100، t = 2 mm) | فاصله مرکز برش و ثابت تابیدگی کاملاً مطابق حل عددی |
| برنامه در برابر برنامه مستقل، 90 پروفیل Sigma | بیشترین اختلاف نسبی در J، Cw و مرکز برش < 3·10⁻⁵ |
3. روش کلی کمانش اعوجاجی
روش کلی (HCBTİE 4.10.3.3) از سه مسیر مستقل صحتسنجی شده است: یک محاسبه مستقل که از روی صفحات آییننامه بازنویسی شده، دو حلکننده نوار محدود جداگانه و بازبینی کد. محاسبه مستقل، تنش بحرانی و نیمطول موج بحرانی را در شش مقطع با دقتی بهتر از یکهزارم بازتولید کرده است:
| مقطع | Fcrd فشار، برنامه / مستقل (MPa) | Fcrd خمش، برنامه / مستقل (MPa) |
|---|---|---|
| S200-50x67x16x2 | 183.0 / 183.0 | 377.4 / 377.4 |
| C200x80x16x2 | 169.2 / 169.2 | 300.0 / 300.0 |
| Z200x60x15x2 | 175.6 / 175.6 | 411.7 / 411.7 |
| Z400x100x21x2 | 55.2 / 55.2 | 164.6 / 164.6 |
| C+200-89x25x15x4 | 606.5 / 606.5 | 922.4 / 922.4 |
| S+200-55x95x25x15x4 | 574.7 / 574.7 | 850.0 / 850.0 |
در حالتهایی که مود اعوجاجی مشخصی دارند، روش کلی با حل نوار محدود در فشار در بازه −7% … +0% و در خمش در بازه +4% … +14% (محافظهکارانه) سازگار است. در مقاطع Sigma چون روش جان را تخت فرض میکند بهطور محسوسی محافظهکارانه است؛ در مقاطع C+ در فشار کمی بالاتر از مقدار نوار محدود میماند، به همین دلیل در این مقاطع گزینه نوار محدود پیشفرض شده است.
4. حلکننده نوار محدود
حلکننده نوار محدود برنامه ابتدا با ماتریسهای تکنوار در برابر یک حلکننده مرجع مستقل آزموده شده (اختلاف نسبی ≤ 2·10⁻¹⁰)، سپس تنشهای بحرانی با همان شبکه مقایسه شده است (ورق تخت، نبشی، مقاطع C، Sigma، Z و C+؛ نتایج کاملاً یکسان). در هر 439 پروفیل لبهدار کاتالوگ (861 حالت فشار/خمش)، بیشترین اختلاف تنشهای بحرانی دو حلکننده 9·10⁻⁵ و میانگین 8·10⁻⁶ بوده است. وقتی شبکه دو برابر ریزتر شود نتایج حداکثر 0.3% تغییر میکنند.
5. تیر و ستون (مقطع اختصاصیافته به عضو)
در یک پروژه آزمایشی، به تیر و ستون SIGMA S200-50x67x16x2 اختصاص داده شده و مصالح S235 گرفته شده است. مقادیر برنامه با محاسبه مستقل و محاسبه دستی مقایسه شدهاند:
| کمیت | محاسبه دستی / محاسبه مستقل | برنامه (YDKT) | نتیجه |
|---|---|---|---|
| مقاومت خمشی تیر Md (Lb = L = 6.0 m، Cb = 1.579؛ کمانش پیچشی–جانبی کنترلکننده) | 3.222 kNm | 3.2225 kNm | کاملاً یکسان |
| مقاومت برشی تیر Vd | 32.39 kN | 32.39 kN | کاملاً یکسان |
| ستون Pd / Md,x / Md,y (KL = 3.0 m) | 54.83 kN / 6.587 kNm / 1.578 kNm | 54.83 / 6.587 / 1.578 | کاملاً یکسان |
در مقاومت خمشی تیر، طول بدون مهار جانبی برابر طول عضو است (Lb = L = 6.0 m) و Cb از نمودار لنگر ترکیب تعیینکننده 1.6G+Q محاسبه میشود: Mmaks = 0.176 (انتها)، MA = 0.044، MB = 0.134، MC = 0.094 kNm ← Cb = 12.5·0.176 / (2.5·0.176 + 3·0.044 + 4·0.134 + 3·0.094) = 1.583 (برنامه 1.579؛ اختلاف ناشی از گرد کردن لنگرهای نمایشدادهشده). Pey = π²·206010·325600/6000² = 18 390 N، Pez = 40 886 N، io = 82.68 mm ← Mcre = 1.579·82.68·√(18 390·40 886) = 3.580·10⁶ N·mm؛ Fcre = 83.1 MPa < 0.56Fy ← Mne = 3.580 kNm؛ Md = 0.90·3.580 = 3.222 kNm.
مقادیر GKT نیز با ضرایب ایمنی مربوط کاملاً منطبق بودهاند.
6. مدل نیاز و روند سرتاسری
- استخراج نیازهای محوری استاد میانی و لبه از نیروهای داخلی پنل، لنگر باد در دیوارهای خارجی و نسبتهای اثر ترکیبی برای YDKT و GKT با محاسبه دستی مقایسه شده و کاملاً با مقادیر گزارش منطبق بوده است.
- قواعد سختکننده لبه (HCBTİE 4.9.3) و مقطع Z با محاسبه دستی صحتسنجی شدهاند.
- مهار پنل، سهم صفحه گچی، محاسبه بار زلزله با T = 0.2 s، تناسب سختی پنلها با ظرفیت و طراحی پیها با D، در پروژههای نمونه فولاد سبک یکطبقه و سهطبقه بهطور جداگانه کنترل شدهاند.
- در پروژههای نمونه، زنجیره تنظیم ← تحلیل ← گزارش ← PDF در اجراهای خودکار بدون خطا کار کرده است؛ تنظیمات هم در قالب متنی و هم در قالب دودویی پروژه ذخیره شده و عیناً بازخوانی شدهاند.
7. کنترلهای تیر کف
چروکیدگی جان. محاسبه با یک برنامه مستقل در 13 حالت مقایسه شده است (مقاطع C، U و C+؛ تکیهگاه انتهایی و میانی؛ یک نیرو و دو نیروی مقابل هم؛ ss/t ≤ 60 و > 60؛ حالتهای خارج از دامنه Sigma، r/t > 6 و hw/t > 200). در هر 13 حالت مقادیر و کدهای وضعیت یکساناند (اختلاف < 10⁻⁶). مقایسه با جدول محاسبه دستی برای مقطع C دوتایی (H = 200 mm، t = 4.95 mm، r = 6 mm، fyb = 350 MPa، ss = 100 mm):
| حالت | محاسبه دستی | StatiCAD |
|---|---|---|
| تکیهگاه انتهایی، بال سختشده | 68.894 kN | 68.894 kN |
| تکیهگاه انتهایی، بال سختنشده، ss/t ≤ 60 | 46.198 kN | 46.198 kN |
| تکیهگاه میانی، ss/t ≤ 60 | 118.551 kN | 118.551 kN |
| تکیهگاه میانی، ss/t > 60 (ss = 400 mm) | 170.220 kN (محاسبه مستقل) | 170.220 kN |
جریان سرتاسری. با تیرهای کف U100x53x1.5 به دهانه 4 m (YDKT) آزموده شده است:
- در تکیهگاه نشیمنی و ss = 40 mm در چروکیدگی جان P = 8.65 kN، Pd = 3.056 kN (برابر محاسبه مستقل؛ نسبت 2.83).
- در اعلام بار از بالا در تکیهگاه با رابطه دو نیروی مقابل هم Pd = 3.43 kN (محاسبه دستی 3.426 kN).
- با فاصله مهار بال پایینی 1250.5 mm مقدار Md− = 1.332 kNm؛ با اتصال بال بالایی به روکش و اعلام سختکننده Md+ = Mdlo = 1.370 kNm.
- خیز ناشی از بار زنده بهتنهایی δQ = 5.09 cm > L/250 = 1.60 cm و شرط ارتعاش (L/d = 40، fn = 3.0 Hz) شناسایی شد؛ اعلام مهار عرضی هشدار ارتعاش را برداشت.
- ورودیها در قالب متنی و دودویی پروژه ذخیره و عیناً بازخوانی شدند؛ در گزارش ترکی و انگلیسی ردیفهای چروکیدگی جان، سختکننده و ارتعاش و مقادیر علامتدار کنترل شدند.
8. تولید دال و مفصلهای تیر
مدل: چشمه 4 × 4 m، 4 ستون در گوشهها، تیرهای فولاد سبک در لبهها؛ دال t = 2 cm، G = 175 kg/m²، Q = 200 kg/m². با تعریف دال فولاد سبک در راستای X با پروفیل C200x80x16x2 و فاصله 400 mm، 9 تیر کف (دو سر مفصلی، بال بالایی مهارشده) و 10 نوار 40 cm تولید شده است.
| حل | M+ تیر (1.4G + 1.6Q) |
|---|---|
| انتقال کلاسیک، دالها در سختی لحاظ نشدهاند | در هر 9 تیر 4.896 kNm، V = 4.90 kN (مستقل از سختی تیرهای لبه). بار گسترده Q برابر w = 0.7455 kN/m؛ محاسبه دستی 200 kg/m² × 0.38 m = 0.7456 kN/m |
| انتقال پوستهای، تیرهای لبه صلب (S350) | 3.82 (مجاور لبه) … 5.12 kNm (وسط)؛ توزیع بار توسط روکش کوچک است |
| انتقال پوستهای، تیرهای لبه انعطافپذیر (U100) | 17.9 (نزدیک ستون) / 0.9 kNm (وسط)؛ خیز تیر لبه 17 cm ← هشدار تحلیل |
لنگر انتهایی تیرهای کف صفر است (مفصلها در حل اجزای محدود اعمال میشوند). تولید مجدد (با فاصله 500 mm، 7 تیر / 8 نوار؛ راستای Y؛ روکش تخته چندلا؛ اعلام مهار عرضی)، بازگشت دال اصلی با حذف تعریف، و حفظ تعریفها و خانواده نوار–تیر در ذخیره پروژه نیز جداگانه صحتسنجی شدهاند.
9. دیافراگم دال
مدل: 3 طبقه، 10 × 6 m، در هر طبقه 6 پنل فولاد سبک؛ DX = 2.0، DY = 3.0، روش بار زلزله معادل. در سه تراز، دال فولاد سبک با پروفیل C200x80x16x2، فاصله 600 mm، در راستای Y، با روکش OSB و مهار عرضی (17 نوار، 16 تیر).
| کمیت | StatiCAD | محاسبه دستی / کنترل متقاطع |
|---|---|---|
| نیروی خالص تراز 1 Fx (با D) | 123.63 kN | D·F1 = 2.0 × 6.301 t = 123.6 kN |
| تراز 1، نیروی خط y = 0، F (ترکیب «−X1 − 0,3Y2») | 183.36 kN | 2.0 × 8.234 + 0.3 × 3.0 × 2.459 = 18.68 t = 183.3 kN |
| همان خط: B، v، φvn، نسبت | 10.00 m؛ 18.34 kN/m؛ 6.12 kN/m؛ 3.00 | دال 0–1000 cm؛ 0.6 × 10.2 (پیشفرض OSB) |
| تراز 1، نیروی خط x = 0، F (ترکیب «−0,3X1 − Y2») | 148.39 kN | 0.3 × 2.0 × 3.301 + 3.0 × 4.380 = 15.12 t = 148.3 kN |
| اتصال دال ← پنل: Ps، n، n·Ps | 4.666 kN؛ 33؛ 153.97 kN | t1 = t2 = 2.0 mm، dv = 4.8 mm، Fu1 = 360، Fu2 = 420 MPa: Pns = min(10931; 9331; 10886) N ← 0.5 × 9331 = 4.666 kN؛ 9.94 m / 0.3 m ← 33 |
| نیروی بال تراز 1 Tx / Ty | 9.272 / 34.117 kN | 123.63 × 6/(8 × 10)؛ 163.76 × 10/(8 × 6) |
| جمعکننده (y = 0، دیوارها خط را میپوشانند) | 5.50 kN (نسبت 0.035) | انتظار N ≈ 0 |
برای جمعکننده و بازشو، در همان مدل دیوار طبقه همکف به 2 m کوتاه شده و در وسط دال تراز 1 بازشوی 2 × 2 m گذاشته شده است:
| کمیت | StatiCAD | محاسبه دستی / کنترل متقاطع |
|---|---|---|
| نیروی جمعکننده خط y = 0، |N|maks (ℓ = 2 m، F = 311.30 kN، B = 10 m) | 249.04 kN (نسبت 1.57، هشدار) | F·(1 − ℓ/B) = 311.30 × (1 − 2/10) = 249.04 kN |
| نسبت بازشو | 0.067؛ در دیافراگم صلب هشدار | 4 / 60 m² = 6.7% > 3% |
| سهم خانواده دال 10 × 2 m و نیروی بال Tx | 66.93 kN؛ 1.673 kN | 187.41 × 20/56 = 66.93؛ 66.93 × 2/(8 × 10) = 1.673 |
در این مدل که همه ترازها فولاد سبک هستند، ردیفهای دیافراگم بتنآرمه (TBDY 7.11) تولید نشدهاند؛ ردیفهای TBDY 10.5 و هشدارهای خط و اتصال تولید شدهاند. به دلیل بارهای سنگین طبقه و DY = 3 در مدل، نسبتها بین 1.2 و 6 هستند؛ مدل برای کنترل است.
10. خروج از محوریت محور تیر و نیروی محوری مرکب
مدل: ساختمان مقاله نمونه حل: ساختمان فولاد سبک دو طبقه (تیرهای کف 5 m با CC C200x80x16x2، فاصله 390 mm؛ لنتوها CC C200x80x22x4، مفصلی). همان مدل با ofset باز (گرههای میانی در دیافراگم یا گزینه «عدم اتصال گرههای میانی تیر به دیافراگم صلب» باز) و با ofsetهای بسته حل شده است.
| کمیت | StatiCAD | محاسبه دستی / کنترل متقاطع |
|---|---|---|
| ck (e2 = 0 − 20/2 cm) | — | 7.51 × (−10) / (471.9 + 7.51 × 100) = −0.06141 cm⁻¹ |
| نیروی محوری قطعه اجزای محدود، گرههای میانی در دیافراگم (قطعه 1 / 5) | G: −1.2218 / −6.4586 kN؛ Q: −2.5366 / −13.4088 kN | ck·M̄3: −1.2219 / −6.4587؛ −2.5369 / −13.4091 kN (اختلاف ≤ 0.01%) |
| نیروی محوری اجزای محدود، زنجیره واحد | G: −4.3638 kN (در 10 قطعه ثابت) | ck·(2/3)·Mmaks = −6.141 × 0.6667 × 1.0659 = −4.364 kN |
| نیروی محوری طراحی تیر کف و P/Pd + M/Md | 0.197 kN؛ 0.564 (با ofsetهای بسته 0؛ 0.558) | مقدار اوج 1.2G + 1.6Q برابر 29.20 kN کسر میشود؛ باقیمانده قاعده ذوزنقهای 1.2 × 0.0435 + 1.6 × 0.0903 = 0.197 kN (0.67%) |
| نیروی محوری طراحی لنتوها | 0.23 / 0.07 kN | با ofsetهای بسته 0 |
| تفاوت حلهای ofset باز و بسته (74 تیر) | نسبت ≤ 0.007؛ M ≤ 0.12 kNm؛ خیز ≤ 0.0005 cm | تفاوت لنگر باقیمانده اثر واقعی ofset بر سختی است |
همین کسر در تیرهای فولادی سنگین نیز اعمال میشود؛ برای صحتسنجی آن به مقاله مطالعات صحتسنجی سازههای فولادی مراجعه کنید.
11. تراکهای پایین و بالای پنل و تسمهها
مدلها: ساختمان مقاله نمونه حل: ساختمان فولاد سبک دو طبقه (2 طبقه، 24 پنل، هر دو وجه OSB، استادهای C100x50x15x1.2، مهار برشی M12، n = 4)، گونهای از همین ساختمان که در آن دیوار WZ01 بدون روکش ساخته شده، گونه جمعکننده در بخش 9 (دیوار طبقه همکف 2 m) و یک مدل رگرسیون.
| کمیت | StatiCAD | محاسبه دستی / کنترل متقاطع |
|---|---|---|
| تراک پایین WZ01 (U100x52x1.2 خودکار): v، a، N | 11.746 kN/m؛ 537.5 mm؛ 3.157 kN | v = 25.253/2.15؛ a = 2150/4؛ N = 11.746 × 268.75/1000 = 3.157 kN |
| سوراخ، مساحت خالص و Td | 14 mm؛ 221.2 mm²؛ 69.68 kN | M12 ← 12 + 2 (جدول 8.1)؛ 238 − 14 × 1.2؛ min(0.90 × 350 × 238; 0.75 × 420 × 221.2) = min(74.97; 69.68) |
| Pd (EGM؛ Lx = 537.5 و Ly = Lz = 600 mm) | 26.51 kN | محاسبه تقریبی عرض مؤثر (بال k = 0.43، جان k = 4، Fn ≈ 284 MPa، Ae ≈ 118 mm²): 0.85 × 33.4 ≈ 28 kN (در محدوده 7%) |
| نیروی داخل پنل تراک بالا و جمعکننده (خط y = 0) | sbag = 150 mm؛ Niç = 0.881 kN؛ N = 7.779 kN؛ نسبت 0.292 | 11.746 × 0.075؛ نیروی خط دیافراگم 6.898 + 0.881؛ 7.779/min(73.16; 26.60) |
| تراک بالای دوتایی U100x53x1.5، e1 = 150 mm | Td 183.83 kN؛ Pd 80.45 kN؛ Niç 1.762 kN | 2 × min(0.9 × 350 × 299; 0.75 × 420 × (299 − 4.8 × 1.5)) = 2 × 91.92؛ 2 × 40.22؛ 11.746 × max(75; 150) |
| تسمه، WZ01 با روکش (1 ردیف؛ t = 1، d = 4.17، n = 2، b = 40 mm) | F 0.473 kN؛ Ps 2.364 kN؛ n·Ps 4.729 kN (نسبت 0.10)؛ نوار 11.29 kN | 0.02 × 23.665 (بدون تجمع)؛ Pns = 4729 N (t2/t1 = 1.2، Pns2 کنترلکننده) × 0.5؛ min(0.9 × 350 × 40; 0.75 × 420 × 35.83) |
| جزئیات تسمه HCBTİE 6 | WZ02: هشدارهای (b)، (c)، (d) و (f)؛ WZ03: اطلاعات جزئیات واردنشده؛ روکش افقی در طبقه 2: خطای TBDY 10.3.1.4 | گوشواره 20 < 6d = 21 mm؛ فاصله تا لبه 5 < 1.5d = 5.25 mm؛ t = 0.7 < 0.8 mm؛ یک پیچ و d = 3.5 mm < No.8؛ در WZ03 مقدار t و d وارد نشده است |
| WZ01 بدون روکش، 0 / 1 / 2 ردیف تسمه | Pd استاد 13.59 / 36.19 / 43.56 kN؛ نسبت استاد لبه 1.58 / 0.60 / 0.49 | Ly = Lz = 2600 / 1300 / 867 mm؛ F = 0.02 × (3 × 10.226 + 21.517) = 1.044 kN (تجمعی) |
| گونه جمعکننده، تراز 1 خط y = 0 (WZ01، U200x91x2 خودکار) | N = 272.24 kN؛ نسبت 3.39 (Pd = 80.31 kN کنترلکننده)؛ با تراک دوتایی 1.70 | 249.04 (بخش 9، نیروی جمعکننده خط) + 23.20؛ ردیف جمعکننده تیر کف (1.568) تغییر نمیکند |
| سازگاری جان (گونه جمعکننده، طبقه 2: تراک U100 / استاد Sigma 200) | اطلاعات اختلاف ارتفاع جان و اختلاف ضخامت جدار | |100 − 200| > 10 mm؛ t تراک < t استاد |
- محاسبه مستقل: نتایج برنامه در 24 دیوار با یک محاسبه مستقل بازسازی شده است (پروفیل خودکار، v، a، N، سوراخ، Td، sbag، Niç، جمعکننده، نیروی تسمه، Ps، مقاومت نوار، مساحت لازم و کنترلهای جزئیات؛ مقاومت فشاری EGM از برنامه گرفته شده است). بیشترین اختلاف نسبی 2.3·10⁻³ است (گردکردن).
- انتقال ضخامت تراک: در دیوارهای W111/W112 طبقه 2 با انتخاب تراک پایین U100x52x1.2 (استاد t = 1.5 mm، اتصال طبقه از نوع پیچ) اتصال با t1 = 1.2 mm محاسبه میشود: 0.5 × 2.7 × 1.2 × 5.5 × 420 = 3.742 kN؛ نسبت برش از 0.456 به 0.487 میرسد و مهار لازم در W112 از 14 به 15 افزایش مییابد. در طبقه 1 با انتخاب تراک بالای U100x53x1.5، پیچ دال–تراک بالا با t2 = 1.5 mm محاسبه میشود: 0.5 × 4.2 × √(1.5³ × 4.8) × 420 = 3.55 kN (Pns1 کنترلکننده؛ پیش از انتخاب 2.54 kN)؛ نسبت WZ01 از 0.710 به 0.508 کاهش مییابد.
- هشدار h/d > 50: در گونهای که ارتفاع طبقه 1 برابر 540 cm (h/d = 52) شده، هشدار فقط در دو دیوار بدون تسمه (WZ04، WZ05) داده میشود؛ در سایر دیوارهای دارای 1 ردیف تسمه داده نمیشود.
- آزمون رگرسیون: وقتی ورودیهای تراک و تسمه خالیاند، نتایج استاد، مهار، دیافراگم، تیر و زلزله در سه مدل با محاسبه قبلی کاملاً یکسان است؛ فهرست کنترل پروژه و هشدارهای تحلیل جز ردیفهای جدید تراک و تسمه تغییر نمیکنند. در استادهای با روکش، تسمه نتیجه استاد را تغییر نمیدهد.
- فایل و گزارش: ورودیها همراه فایل پروژه ذخیره میشوند؛ هنگام بازگشایی مجدد، همه فیلدهای تراک و تسمه 24 دیوار حفظ میشود و فایلهایی که پیش از این قابلیت ذخیره شدهاند با ورودی خالی باز میشوند. در گزارشهای ترکی و انگلیسی ردیفهای «ALT / ÜST BAŞLIK» و «KUŞAK» تولید میشوند.
12. پنل بدون روکش، ذخیره تنظیمات پروژه و فشار در دیافراگم
مدل: ساختمان مقاله نمونه حل: ساختمان فولاد سبک دو طبقه (2 طبقه، 24 پنل، دال فولاد سبک در دو تراز؛ تیر کف C200x80x16x2، مصالح S235، بیشترین فاصله تیرها 390 mm) و سه مدل رگرسیون. در سناریوهای بدون روکش، علامت روکش هر دو وجه پنلهای مربوط برداشته شده است.
| حالت | StatiCAD | مورد انتظار / محاسبه دستی |
|---|---|---|
| پروژهای که با انتخاب «سختی کلاسیک» و ofset بسته ذخیره شده بود، پس از معکوس کردن تنظیمات برنامه باز شد | انتخابها از فایل خوانده شدند (در هر دو قالب فایل پروژه) | انتخابها همراه پروژه ذخیره میشوند |
| پروژه قدیمی که این اطلاعات را ندارد؛ پروژه جدید | «ظرفیت»، ofset باز | پیشفرض |
| توزیع اجزای محدود، «ظرفیت»: WZ04 و WZ05 در طبقه 1 بدون روکش | ردیف اطلاعاتی برای دو پنل؛ برش پنل کمتر از یکهزارم، نادیده گرفته شد؛ نسبت استاد میانی (با روکش ← بدون روکش) در WZ04 از 1.37 به 2.45 و در WZ05 از 1.33 به 2.34؛ سایر پنلها برش بیشتری میگیرند (مثلاً استاد لبه WZ01 از 1.85 به 2.31) | Vn = 0؛ ضریب سختی 0.001؛ طول کمانش بدون روکش |
| همان حالت، «سختی کلاسیک» | WZ04 V = 4.840 kN (4.4%)، WZ05 V = 26.123 kN (23.6%): خطا و ردیف فهرست کنترل | برش پنل از یکهزارم بیشتر است |
| توزیع اجزای محدود، 12 پنل طبقه 1 بدون روکش | خطا در 12 پنل؛ خطای طبقه–راستا در راستای X و Y | پنل دارای ظرفیت برشی وجود ندارد |
| توزیع برش کلاسیک، WZ04 و WZ05 بدون روکش | دو پنل برش نمیگیرند، نیاز مهار کششی 0؛ ردیف اطلاعاتی | توزیع متناسب با ظرفیت (TBDY 10.2.6.1) |
| توزیع برش کلاسیک، 12 پنل طبقه 1 بدون روکش | برش پنلها |V2| = 1.10 / 2.12 / 1.02 / 0.65 / 2.25 / 1.12 t (در مدل با روکش 1.12 / 2.14 / 1.02 / 0.67 / 2.25 / 1.13 t)؛ خطای طبقه–راستا در X و Y، ردیف فهرست کنترل؛ خطا در 12 پنل | برش طبقه با فرض روکش در هر دو وجه توزیع میشود، ظرفیت 0 |
| جمعکننده، تراز 1 خط x = 500 cm | N = 20.860 kN؛ Td = 158.836 kN؛ Pd = 94.552 kN (Lb = 390 mm)؛ نسبت 0.221 (فقط با کشش 0.131)؛ وصله 5 پیچ (Ps = 4.666 kN) | Td = min(0.9 × 235 × 751; 0.75 × 360 × (751 − 2 × 4.8 × 2)) = 158.837 kN؛ Ps = 0.5 × min(4.2 × √(2³ × 4.8) × 360; 2.7 × 2 × 4.8 × 360) = 4.666 kN؛ ⌈20.860/4.666⌉ = 5؛ 20.860/94.552 = 0.221 |
| 10 خط و 4 خانواده دال همان مدل | در همه، فشار کنترلکننده است (Pd < Td)؛ وصله 2–6 پیچ | N/Pd و ⌈N/Ps⌉ در همه خطوط کاملاً یکسان |
| کنترل تقریبی Pd (EGM) | 94.55 kN | عرض مؤثر (جان k = 4، ρ ≈ 0.51؛ بال دارای سختکننده لبه k ≈ 2.5، ρ ≈ 0.90؛ Ae ≈ 500 mm²، Fn ≈ Fy): 0.85 × 500 × 235 ≈ 100 kN (در محدوده 5%) |
- رگرسیون: در چهار مدلی که پنل بدون روکش ندارند (توزیع اجزای محدود) و در حل ساختمان نمونه با توزیع برش کلاسیک، نتایج استاد، مهار، دیافراگم، تراک پنل، اجزای محدود و سهم صفحه گچی و نیز هشدارهای تحلیل و فهرست کنترل پروژه با محاسبه قبلی کاملاً یکسان است؛ تنها تفاوت، عبارت «ya da kaplamasız panel» (یا پنل بدون روکش) است که به متن اطلاعاتی پنل کوتاه افزوده شده است. کنترل فشاری فقط در مدل دارای دال فولاد سبک نسبتهای دیافراگم و متنهای گزارش را تغییر داده است. کنترل طبقه–راستا در هیچیک از شش مقایسهای که در آنها پنل دارای ظرفیت برشی وجود دارد نتیجه را تغییر نداده است.
- رابط کاربری: در تنظیمات عمومی پروژه انتخاب جداگانهای برای نوع پنل (صفحه گچی / سایر) وجود ندارد؛ نوع روکش برای هر وجه از مشخصات دیوار وارد میشود و محاسبات از همین ورودی استفاده میکنند.
13. انتخاب مصالح پنل
مصالح استاد، تراک پایین/بالا و باند مهاربندی را میتوان برای هر دیوار انتخاب کرد (پیشفرض S350GD). مدل: ساختمان مقاله مثال حلشده: ساختمان دو طبقه فولاد سبک.
| حالت | StatiCAD | کنترل |
|---|---|---|
| استاد داخلی WZ01، S350GD ← S280GD | Pd 44.49 ← 39.83 kN؛ نسبت 0.301 ← 0.346 | تقاضا (N، M) یکسان؛ افزایش نسبت از کاهش Pd و Md است (اندرکنش N–M)؛ نسبت Pd 0.895 > 280/350 = 0.80 (در ناحیه کمانش حساسیت به Fy کم میشود) |
| WZ03، S220GD | Pd = 34.46 kN؛ خطا و سطر فهرست کنترل پروژه | 220 < 235 MPa (TBDY 10.2.3.2) |
| WZ04، فولاد کتابخانه S355 | Pd = 44.74 kN، بدون هشدار | Fy = 355 MPa، Fu/Fy ≥ 1.08 |
| اتصال دال–پنل (پنل S280GD) | Ps 2.54 ← 2.177 kN | 2.54 × 360/420 = 2.177 (Fu2 از مصالح پنل) |
| کشش تراک پایین (S280GD) | Td 69.678 ← 59.724 kN | 0.75 × 360 × 221.2 = 59.724 (گسیختگی تعیینکننده) |
| ثبت | با ذخیره و باز کردن پروژه مصالح حفظ میشود؛ فایلهای قدیمی با S350GD باز میشوند | — |
14. دیوار پنل در نقشههای پلان و نما
در طبقه 1 همان ساختمان (14 پنل، C100x50x15x1.2/1.5، s = 600 mm، n = 2) مکان استادها در ترسیم و خروجی DXF بررسی شده است:
| حالت | نتیجه |
|---|---|
| WZ01 (Lp = 215 cm؛ انتهای چپ گوشه، انتهای راست لبه در) | استادهای لبه 17.5/22.5 cm (گوشه: وجه داخلی دیوار متصلشونده 15 cm) و 207.5/212.5 cm (انتهای آزاد)؛ استادهای میانی 60/120/180 cm |
| WZ02 (365 cm، دو انتها لبه در) | استادهای لبه 2.5/7.5 و 357.5/362.5 cm؛ استادهای میانی 60 … 300 cm (5 عدد) |
| اتصال T (WZ12 ← WZ02) | گروه لبه WZ12 زیر وجه داخلی WZ02؛ WZ02 پیوسته |
| نمای محوری، مکان استادها | زنجیره اندازه مانند پلان: WZ01 37.5 / 60 / 60 / 27.5 cm (بین گروههای لبه)، WZ02 52.5 / 60×4 / 57.5 cm |
| تراک بالای دوبل و باند مهاربندی | در WZ02 دو نوار تراک بالا و دو نوار باند مهاربندی که ارتفاع آزاد استاد را به سه بخش تقسیم میکنند |
| مهار برشی | در طبقه 1 تعداد 4–6 بولت Ø12، در طبقه 2 پیچ Ø5.5 (تعداد از آخرین تحلیل) |
این ترسیمها نتایج تحلیل را تغییر نمیدهند.
15. سیستمهای پنل مهاربندیشده
محاسبه پنل مهاربندیشده با محاسبه دستی و یک برنامه محاسباتی مستقل کنترل شده است.
| کنترل | نتیجه |
|---|---|
| محاسبه دستی: یک بخش، h = 2.70 m، l = 1.20 m، در دو وجه نوار 100×1.2 mm از S350GD، پیچ 4.8 mm، ورق 1.5 mm | Ld = 2954.66 mm، cos θ = 0.40614؛ Tn = 42.00 kN، Pn = 0.9·42 = 37.80 kN؛ Vn = 2·42·0.40614 = 34.116 kN (برنامه 34.11563)؛ Pns = min(7099.96؛ 6531.84؛ 8164.8) = 6531.84 N، Ps = 3265.92 N؛ برای V = 20 kN و D = 2: F = 24.622 kN، D·F = 49.244 kN، پیچ لازم ⌈49244/3265.92⌉ = 16، Tv = 45.00 kN = D·V·h/l؛ در یک وجه M = 90·0.0445 = 4.005 kN·m. همه دقیقاً با برنامه یکسان |
| مقطع خالص (رابطه 10.23) | در نوار S350GD، AnetFu/(1.2AgFy) = 108.48·420/50400 = 0.904 < 1 (چون Fu/Fy = 1.20 است، نوار سوراخدار هرگز برآورده نمیکند)؛ در نوار 150×1.5 از S250GD برابر 1.019، برآورده میکند |
| مهاربند پروفیل (C100x60x18x2، lb = 1660 mm) | در تقاطع X وصل، L = Ld/2 = 1714 mm: Pn = 71.76 kN، Pd = 61.00 kN (φc = 0.85)؛ Vn = 2·2·2·71.76·0.48416 = 277.95 kN؛ F = V/(8 cos θ) |
| برنامه محاسباتی مستقل: 30 ورودی تصادفی (10 مورد پروفیل؛ YDKT و GKT، 1–3 بخش، یک و دو وجه) | در 660 مقایسه بیشترین اختلاف نسبی 4·10⁻¹⁰ |
| شکلپذیری (TBDY 10.2.1.2) | اگر در ساختمان پنل مهاربندیشده باشد و شکلپذیری بالا انتخاب شود خطا داده میشود؛ R و حد ارتفاع با حدود شکلپذیری محدود کنترل میشوند |
| گزارش | در سطر برش پنل دیوارهای مهاربندیشده کنترل مهاربند نوشته میشود |
تا زمانی که پنل مهاربندیشده تعریف نشود نتایج تحلیل تغییر نمیکند؛ المان مهاربند صریح اجزای محدود فقط نتیجه دیوارهای مهاربندیشده در نوع سختی کلاسیک را تغییر میدهد.
16. کنترل اتصال مهاربند
| کنترل | نتیجه |
|---|---|
| محاسبه دستی: h = 2.70 m، l = 1.20 m، در دو وجه نوار 100×1.2 mm از S350GD، پیچ 4.8 mm، الگوی 6×4، p1 = 15، p2 = 20، e1 = 15، e2 = 20 mm، ورق گوشه 2.0 mm از همان فولاد؛ F = Td = 37.80 kN، D = 2 | D·F = 75.60 kN. A1: 24·3265.9 = 78.38 kN (0.96). A4 برش قالبی: Agv = 2·90·1.2 = 216، Anv = 2(90−5.5·4.8)·1.2 = 152.64، در پارگی به لبه Ant = 2(20−2.4)·1.2 = 42.24 mm² → Rn = min(38.47 + 17.74؛ 45.36 + 17.74) = 56.21 kN، 1.20·AgFy = 50.40 kN → 0.90 (برآورده میکند). B2 Whitmore lw = 60 + 2·75·tan30° = 146.6 mm: تسلیم 0.9·350·146.6·2 = 92.36 kN (0.82)، گسیختگی 0.5·420·(146.6−19.2)·2 = 53.51 kN (1.41). B3 برش قالبی در ورق 0.5·102.4 = 51.21 kN (1.48). نتیجه: انتهای مهاربند کافی، ورق گوشه 2 mm ناکافی. برنامه و محاسبه مستقل دقیقاً یکسان |
| همان مثال، S250GD | Td = 27.00 kN، D·F = 54.00 kN؛ A4 0.82، B2 تسلیم 0.82، B2 گسیختگی 1.28، B3 1.34 |
| دیوار WZ12 در مثال حلشده (h = 2.60 m) | cos θ = 0.84742، sin θ = 0.53092؛ Vc = 64.07 kN؛ F = 32.18/(2·0.84742) = 18.99 kN؛ D·F = 1.838·18.99 = 34.90 kN؛ A1 0.53، B2 0.36 / 0.57، B3 0.52، C1 18.53/28.40 = 0.65، C2 29.57/32.66 = 0.91. دقیقاً با برنامه یکسان |
کنترل اتصال نتایج تحلیل را تغییر نمیدهد؛ فقط نسبتهای کنترل و سطرهای خطای دیوارهای مهاربندیشده را تعیین میکند. در گزارش، سطر پنل دیوارهای مهاربندیشده الگو، ورق، تقویت انتها، مقاومت و نسبت هر حلقه و ضعیفترین جزء اتصال را مینویسد. برای مثال گامبهگام به مقاله Örnek Çözüm: Çaprazlı Hafif Çelik Panel مراجعه کنید.
17. ارزیابی کلی
مشخصات مقطع ناخالص با کاتالوگ سازگار است؛ کمیتهای پیچشی با حل بسته و برنامه مستقل صحتسنجی شدهاند؛ زنجیره مقاومت با روابط آییننامه و محاسبه دستی و استخراج نیاز با محاسبه دستی منطبق است. ماژول در دامنه مشخصشده (مقاطع از پیش تعریفشده از نوع C، Z، U، C+، Sigma و Sigma+؛ در استاد، تراک و باند مهاربندی کلاسهای GD از TS EN 10346 یا فولاد کتابخانه، پیشفرض S350GD) برای استفاده مناسب است.
بررسی همه نتایج تولیدشده توسط نرمافزار توسط مهندس مسئول ضروری است.