پرش به مطلب اصلی

دال فولاد سبک: تیرهای کف و دیافراگم

این مقاله سه موضوع مربوط به دال در ساختمان‌های فولاد سبک را شرح می‌دهد: کنترل تیرهای کف (joist)، تولید خودکار تیرهای کف با تقسیم دال فولاد سبک به نوارها، و کنترل انتقال نیروهای زلزله و باد توسط دال به‌عنوان دیافراگم به پنل‌ها. برای طراحی کلی تیر و ستون به مقاله طراحی تیر و ستون در فولاد سبک و برای روابط به مقاله مبانی نظری طراحی فولاد سبک مراجعه کنید. مقاله نمونه حل: ساختمان فولاد سبک دو طبقه کاربرد گام‌به‌گام همه این قابلیت‌ها را نشان می‌دهد.

اطلاع

در کدام نسخه‌ها؟ محاسبات فولاد سبک و زبانه‌های فولاد سبک (Hafif Çelik) در پنجره‌های مشخصات کلاف و مشخصات دال در نسخه StatiCAD Ultimate وجود دارند.

1. کنترل‌های تیر کف (HCBTİE 4.8، 7.4، 7.5)​

تیرهای نوع فولاد سبک به‌عنوان تیر کف کنترل می‌شوند. ورودی‌های ویژه تیر کف در زبانه فولاد سبک پنجره مشخصات کلاف قرار دارند. این ورودی‌ها فقط برای تیر نوع فولاد سبک به کار می‌روند؛ مقادیر پیش‌فرض (0) در جهت اطمینان هستند.

ورودیمعناپیش‌فرض
بال فوقانی به‌طور پیوسته به روکش متصل استاگر روکش دال (OSB، تخته چندلا، ورق ذوزنقه‌ای) به‌طور پیوسته به بال فوقانی پیچ شده باشد، در لنگر مثبت (دهانه، بال فوقانی تحت فشار) کمانش پیچشی–جانبی رخ نمی‌دهد؛ Md+ از ردیف‌های کمانش موضعی و اعوجاجی به دست می‌آید.غیرفعال (Lb+ = طول عضو)
فاصله مهار جانبی بال تحتانی Lb (mm)در لنگر منفی (ناحیه تکیه‌گاه، بال تحتانی تحت فشار) فاصله بلوک‌گذاری، مهاربندی عرضی یا روکش زیرین.0 = طول عضو
نوع تکیه‌گاهخودکار: اگر در انتها ستون نباشد و دیوار وجود داشته باشد، نشیمنی است (چروکیدگی جان کنترل می‌شود)، در ستون متصل از جان فرض می‌شود. نشیمنی یا متصل از جان (نبشی اتصال؛ کنترل چروکیدگی ندارد) را می‌توان دستی انتخاب کرد.خودکار
طول نشیمن ss (mm)طول نشیمن در تکیه‌گاه. HCBTİE 7.4(e) حداقل 40 mm می‌خواهد؛ اگر کمتر وارد شود هشدار داده می‌شود.0 = 40 mm
سخت‌کننده جان در تکیه‌گاهاگر اعلام شود، به‌جای چروکیدگی جان شرایط 7.4 معتبر شمرده می‌شود؛ در خمش + برش از رابطه 4.8.6 استفاده می‌شود.ندارد
بار از بالا در تکیه‌گاهاگر روی تکیه‌گاه دیوار یا استاد طبقه بالا وجود داشته باشد (دو نیروی موضعی مقابل هم)، چروکیدگی جان با رابطه مربوطه محاسبه می‌شود.ندارد
فاصله تیرها < 40 cm و حداقل دو ردیف مهاربندی عرضیراه دوم HCBTİE 7.5: وقتی نسبت دهانه به عمق از 18 بیشتر شود یا بسامد از 8 Hz کمتر باشد، این اعلام هشدار ارتعاش را برمی‌دارد.ندارد

در انتخاب چندگانه، فیلدهایی که در تیرهای انتخاب‌شده متفاوت‌اند نامشخص نمایش داده می‌شوند (کادر علامت خاکستری، متن خالی، فهرست بدون انتخاب) و تا زمانی که تغییر داده نشوند اعمال نمی‌شوند. ورودی‌ها همراه پروژه ذخیره می‌شوند؛ پروژه‌هایی که پیش از این ورودی‌ها ذخیره شده‌اند با مقادیر پیش‌فرض باز می‌شوند.

1.1 کنترل‌های انجام‌شده​

  • خمش علامت‌دار: لنگرهای مثبت (دهانه) و منفی (تکیه‌گاه) جداگانه پوش می‌شوند. هر یک با Md+ و Md− که با طول مهار جانبی و ضریب Cb خودش (AISI S100 F2.1.1، HCBTİE 1.3) محاسبه می‌شود مقایسه می‌گردد. در کنسول و در طول دارای مهار میانی Cb = 1 گرفته می‌شود.
  • خمش + برش هم‌زمان (HCBTİE 4.8.2): M و V در همان مقطع و همان ترکیب با هم گرفته می‌شوند. در مخرج، مقاومت خمشی Mdlo که کمانش پیچشی–جانبی از آن حذف شده به کار می‌رود (در جان دارای سخت‌کننده، کوچک‌تر از آن و مقاومت اعوجاجی).
  • چروکیدگی جان (HCBTİE 4.8.3): چون در 4.8.3 رابطه‌ای برای مقاومت داده نشده، با TS EN 1993-1-3 6.1.7.2 محاسبه می‌شود (HCBTİE 1.3). در تکیه‌گاه میانی (تیر فولاد سبک ادامه‌دار در همان راستا) نیاز، مجموع برش‌های انتهایی دو طرف است. مقاطع با جان Sigma (Σ) و مقاطعی با r/t > 6 و hw/t > 200 خارج از دامنه این روابط هستند؛ در این حالت هشدار «denetlenemedi» (کنترل‌نشد) داده می‌شود.
  • لزوم سخت‌کننده جان (HCBTİE 7.4): در جان تخت اگر h/t > 180 یا V > 0.8Vd باشد، سخت‌کننده میانی لازم است.
  • خیز ناشی از بار زنده به‌تنهایی (HCBTİE جدول 7.1): حد L/250. در نوع خیز کنسول اعمال نمی‌شود.
  • ارتعاش (HCBTİE 7.5): دهانه/عمق ≤ 18 و بسامد طبیعی تخمینی تیر یک‌دهانه ≥ 8 Hz.
یادداشت

در صفحه تیر فولاد سبک گزارش، ردیف‌های چروکیدگی جان، سخت‌کننده جان و ارتعاش وجود دارند؛ ردیف‌های هندسه، نیاز، خمش، برش و خیز مقادیر علامت‌دار (لنگر مثبت/منفی) را نشان می‌دهند. هشدارهای تحلیل، لزوم سخت‌کننده جان، شرط ارتعاش، چروکیدگی جان کنترل‌نشده، طول نشیمن کوتاه‌تر از 40 mm و به‌صورت اطلاعاتی اندرکنش لنگر + نیروی موضعی طبق TS EN 1993-1-3 6.1.11 را گزارش می‌کنند. نوع خودکار تکیه‌گاه بر مجاورت ستون و دیوار در انتها تکیه دارد. اگر مجاورت شناسایی نشود (مثلاً در برخی ستون‌های فولاد سبک با مقطع چندضلعی)، تیر کنسول فرض می‌شود (Cb = 1) و چروکیدگی کنترل نمی‌شود؛ در این حالت نوع تکیه‌گاه را دستی نشیمنی انتخاب کنید.

2. دال فولاد سبک: نوارها و تیرهای کف​

برای تبدیل یک دال چهارضلعی به دال فولاد سبک از زبانه Hafif Çelik (فولاد سبک) پنجره Döşeme Özellikleri (مشخصات دال) استفاده کنید (ورودی‌ها فقط هنگام ویرایش یک دال منفرد رسم‌شده باز می‌شوند؛ هنگام تعریف دال، زبانه فقط این مراحل را شرح می‌دهد):

  1. کادر دال فولاد سبک را علامت بزنید؛ پروفیل تیر کف (از فهرست پروفیل‌های از پیش تعریف‌شده، مثلاً CC C200x80x16x2)، مصالح (خالی = S235)، بیشترین فاصله تیرها (mm)، جهت تیر (موازی محور X یا Y)، نوع روکش و اعلام مهاربندی عرضی را وارد کنید.
  2. در Tamam نوارها و تیرهای کف را تولید / به‌روز کن را علامت بزنید و Tamam (تأیید) را فشار دهید.

برنامه دهانه را چنان به قسمت‌های مساوی تقسیم می‌کند که از فاصله داده‌شده بیشتر نشود (مثلاً 4.0 m و 400 mm ← 10 فاصله، 9 تیر). تیرها به‌صورت کلاف نوع فولاد سبک تولید می‌شوند: دو انتها مفصلی M2 + M3، بال فوقانی متصل به روکش (بخش 1)، و نوع روکش و فاصله تیرها برای مهار چرخشی روکش (kφ) تخصیص داده شده است. دال بین تیرها به نوارهایی با همان مشخصات (ضخامت، G، Q، مصالح) تقسیم می‌شود؛ نوارها و تیرها در گروه انتخاب دال جمع می‌شوند (اگر گروهی نباشد، با نام دال ایجاد می‌شود).

  • تولید مجدد: در زبانه فولاد سبک هر نواری، تعریف را تغییر دهید و با تولید / به‌روزرسانی تأیید کنید؛ نوارهای همان گروه و تیرهای تولیدشده حذف می‌شوند، دال اصلی بازسازی می‌شود و با تعریف جدید تقسیم می‌گردد.
  • بازگرداندن: علامت کادر دال فولاد سبک را بردارید و با تولید / به‌روزرسانی تأیید کنید؛ دال اصلی برمی‌گردد و تیرهای تولیدشده حذف می‌شوند.
  • هندسه: دو لبه موازی تیرها باید موازی محور باشند (در جهت X لبه پایین و بالا، در جهت Y لبه چپ و راست)؛ دو لبه دیگر می‌توانند مایل باشند. دال‌های چندضلعی (پوسته) پشتیبانی نمی‌شوند.
  • بار: برای اینکه تیرها بار عرض بارگیر × G/Q را بگیرند، در تنظیمات عمومی پروژه انتقال بار کلاسیک و «دال‌ها در سختی سیستم لحاظ نشوند» توصیه می‌شود. در انتقال بار پوسته‌ای یا وقتی دال‌ها در سختی شرکت داده شوند، نوارها بار را بین تیرها توزیع می‌کنند؛ اگر تیرهای لبه انعطاف‌پذیر باشند بار به تیرهای نزدیک ستون‌ها منتقل می‌شود و تحلیل هشدار می‌دهد.
یادداشت

اگر تعریف انجام شده ولی نوارها و تیرها تولید نشده باشند، تحلیل هشدار می‌دهد. مفصل‌های انتهایی تعریف‌شده در تیرهای فولادی و فولاد سبک در حل اجزای محدود اعمال می‌شوند؛ تیرهای کف تولیدشده به‌صورت تیر ساده عمل می‌کنند.

نکته

در هر دهانه در و پنجره که تیرهای کف به آن ختم می‌شوند یک نعل‌درگاه (lento) فولاد سبک قرار دهید؛ در غیر این صورت آن انتهای تیر بدون تکیه‌گاه می‌ماند، حل اجزای محدود هشدار سختی منفرد می‌دهد و تیرها ناکافی درمی‌آیند.

3. دیافراگم دال فولاد سبک (TBDY 10.5 / HCBTİE 7.4)​

در هر تراز دالی که تعریف دال فولاد سبک دارد (بخش 2)، تحلیل انتقال نیروهای زلزله و باد توسط دال به‌عنوان دیافراگم به پنل‌های قائم را کنترل می‌کند. ورودی‌ها در گروه دیافراگم دال در بخش پایین زبانه مشخصات دال › فولاد سبک قرار دارند (0 = پیش‌فرض):

  • مقاومت برشی واحد روکش vn (kN/m): آیین‌نامه برای دال مقداری نمی‌دهد. اگر 0 بماند، مقدار پنل دیوار از جدول 10.5 TBDY به‌صورت قیاسی به کار می‌رود (OSB با ضخامت 11 mm برابر 10.2، تخته چندلای 12 mm برابر 11.4 kN/m)؛ در صفحه گچی و روکش تعریف‌نشده، کنترل روکش انجام نمی‌شود. مقدار آزمایش (پیوست 10.C در TBDY) یا مقدار سازنده را وارد کنید.
  • پیچ دال ← تراک بالای پنل طبقه پایین: قطر و فاصله (0 ← 4.8 mm / 300 mm)، و به‌دلخواه مقاومت برشی پیچ سازنده Pnvs.

تغییر در یک نوار در Tamam به همه نوارهای خانواده منتقل می‌شود (حتی اگر تولید / به‌روزرسانی علامت نخورده باشد). موارد کنترل‌شده:

  1. نیروی خط دیوار (TBDY 4.5.6.4، با D): پنل‌های طبقه پایین و بالا که در همان راستا بوده و در فاصله 20 cm قرار دارند یک خط را می‌سازند؛ F = برش مقطع بالایی پنل‌های طبقه پایین − برش مقطع پایینی پنل‌های طبقه بالا.
  2. برش واحد روکش: v = F/B (B: عمق دال در خط، شکل 10.11 TBDY) ≤ φ·vn (زلزله 0.60 / Ω 2.5؛ باد 0.65 / 2.0).
  3. جمع‌کننده (عنصر انتقال طولی): نیروی محوری در امتداد خط؛ اگر دیوار کل خط را نپوشاند یا دیوارهای بالا و پایین ناهم‌محور باشند افزایش می‌یابد. با مقاومت کششی و فشاری پروفیل تیر کف مقایسه می‌شود؛ تعداد پیچ لازم برای وصله گزارش می‌شود.
  4. اتصال دال ← پنل طبقه پایین: برش مقطع بالایی پنل طبقه پایین (با D) ≤ n·Ps (TBDY 10.3.4). اتصال پنل طبقه بالا ← دال در جدول مهارهای پنل است (نوع مهار برشی «vida» یعنی پیچ).
  5. نیروی بال: در هر خانواده دال T = C = F·L/(8·B)؛ با مقاومت کششی و فشاری پروفیل تیر کف مقایسه می‌شود و تعداد پیچ لازم برای وصله گزارش می‌شود.
  6. بازشو: اگر مساحت بازشو از 3% مساحت دال بیشتر شود، دال باید به‌صورت عنصر پوسته (دیافراگم نیمه‌صلب) مدل شود (HCBTİE 7.4(d))؛ این نسبت وقتی کنترل‌های نامنظمی روشن باشد محاسبه می‌شود.

فشار در جمع‌کننده و بال: چون نیروی دیافراگم با جهت زلزله و باد تغییر علامت می‌دهد، نیروی جمع‌کننده و بال باید هم در کشش و هم در فشار تحمل شود. مقاومت فشاری Pd، مقاومت فشاری پروفیل تیر کف است که با EGM به دست می‌آید؛ طول کمانش برابر فاصله تیرهای کف است (بیشترین فاصله تیرها در بخش 2؛ اگر وارد نشده باشد 400 mm). در گزارش «Td = …, Pd = … (Lb = …)» و برای وصله «ek yeri ≥ n vida» (وصله ≥ n پیچ) نوشته می‌شود؛ چون موقعیت وصله معلوم نیست، تعداد پیچ برای بزرگ‌ترین نیرو داده می‌شود. در بخشی از جمع‌کننده که از روی بازشو عبور می‌کند و زیر آن دیوار نیست، طول کمانش محور قوی به اندازه دهانه بازشو است؛ این بخش را جداگانه کنترل کنید.

یادداشت

نتایج در گزارش در پایان بخش طراحی تیر فولاد سبک با عنوان دیافراگم دال فولاد سبک (اگر تیرهای کف تولید شده باشند)، خلاصه ترازها در صفحه دیافراگم دال، ناکافی‌ها در هشدارهای تحلیل و در فهرست کنترل پروژه (TBDY 10.5 / HCBTİE 7.4) آمده‌اند. در ترازهایی که همه دال‌ها فولاد سبک هستند، کنترل‌های دیافراگم دال بتن‌آرمه (TBDY M.7.11) انجام نمی‌شود.

4. خروج از محوریت محور تیر و نیروی محوری مرکب​

اگر در تنظیمات عمومی پروژه Offset1 و Offset2 در ماتریس سختی سیستم لحاظ شود یا با محور تعریف‌شده خروج از مرکزها در ماتریس سختی سیستم لحاظ شود علامت خورده باشد، محور تیر زیر محور گره مدل می‌شود. چون دیافراگم صلب یا تکیه‌گاه‌ها جابه‌جایی محوری گره‌ها را مهار می‌کنند، پروفیل مانند مقطع مرکب که با یک بال بی‌نهایت صلب کار می‌کند رفتار می‌کند و نیروی محوری‌ای می‌گیرد که در واقعیت وجود ندارد.

برنامه این سهم را در طراحی تیر فولاد سبک، مانند تیرهای بتن‌آرمه، از نیروی محوری هر حالت بار کم می‌کند؛ لنگر تغییر نمی‌کند، یعنی پروفیل لنگر کل را بدون سهم مرکب تحمل می‌کند. بنابراین لازم نیست کادرهای ofset بسته شوند. وضعیت کادر Offset1 و Offset2 همراه پروژه ذخیره می‌شود؛ پروژه‌های قدیمی که این اطلاعات را ندارند با کادر علامت‌دار باز می‌شوند. در جدول‌های نتایج تیر اجزای محدود، نیروی محوری خام همچنان دیده می‌شود. همین اصلاح برای تیرهای فولادی سنگین (نورد گرم) نیز اعمال می‌شود. برای روابط به مقاله مبانی نظری مراجعه کنید.

5. پرسش‌های متداول​

در تیر کف هشدار «gövde buruşması denetlenemedi» (چروکیدگی جان کنترل نشد) می‌گیرم. مقطع خارج از دامنه روابط TS EN 1993-1-3 6.1.7.2 است (جان Sigma، r/t > 6 یا hw/t > 200). مقطع C، Z، U یا C+ انتخاب کنید یا در تکیه‌گاه سخت‌کننده جان اعلام کنید.

در تیر کف چروکیدگی جان اصلاً محاسبه نمی‌شود. ممکن است نوع تکیه‌گاه در حالت خودکار به‌دلیل وجود ستون در انتها «متصل از جان» فرض شده یا مجاورت انتها شناسایی نشده باشد. اگر تیر روی دیوار می‌نشیند، در زبانه فولاد سبک نوع تکیه‌گاه را نشیمنی انتخاب کنید.

هشدار ارتعاش چگونه برطرف می‌شود؟ HCBTİE 7.5 دهانه/عمق ≤ 18 و بسامد طبیعی ≥ 8 Hz می‌خواهد. پروفیل عمیق‌تر انتخاب کنید، دهانه را کوچک کنید یا فاصله تیرها را به کمتر از 40 cm برسانید و با اجرای حداقل دو ردیف مهاربندی عرضی این اعلام را علامت بزنید.

لنگرهای تیرهای کف تولیدشده با هم خیلی تفاوت دارند. اگر دال‌ها به‌صورت پوسته در سختی سیستم شرکت داده شوند، روکش بار را بین تیرها توزیع می‌کند؛ اگر تیرهای لبه انعطاف‌پذیر باشند بار به تیرهای نزدیک ستون‌ها منتقل می‌شود. برای طراحی با عرض بارگیر، در تنظیمات عمومی پروژه انتقال بار کلاسیک را انتخاب کنید و دال‌ها را در سختی سیستم وارد نکنید.

کنترل روکش دیافراگم ناکافی درمی‌آید. مقدار پیش‌فرض vn به‌صورت قیاسی از جدول پنل دیوار گرفته می‌شود. برای دیافراگم‌های دارای بلوک‌گذاری یا فاصله پیچ لبه کم، مقدار آزمایش یا سازنده را در گروه دیافراگم دال وارد کنید؛ اگر اتصال ناکافی است، فاصله پیچ‌ها را کم کنید.