Örnek Çözüm: Çaprazlı Hafif Çelik Panel

1. درباره این مقاله

این مقاله به‌صورت گام‌به‌گام شرح می‌دهد که سیستم‌های پنل مهاربندی‌شده (TBDY 2018 10.4.2، 10.4.3) در ماژول فولاد سبک StatiCAD چگونه تعریف می‌شوند، اتصال مهاربند چگونه کنترل می‌شود و طراحی با توجه به هشدارها چگونه بهبود می‌یابد. مدل آغازین، خانه دو طبقه‌ای است که جزئیاتش در مقاله نمونه حل: ساختمان فولاد سبک دو طبقه آمده است؛ در اینجا برخی دیوارهای آن ساختمان به‌جای پنل روکش‌دار، پنل مهاربندی‌شده با مهاربند نواری می‌شوند. تنظیمات پروژه، سقف‌ها، لنتل‌ها و پنل‌های روکش‌دار مانند مثال قبلی است؛ فقط مراحل مخصوص پنل مهاربندی‌شده شرح داده می‌شود.

ورودی‌ها از رابط (Duvar Özellikleri، انتخاب چندگانه) وارد شد؛ همه اعداد مقاله نتایجی هستند که برنامه در این مثال داده است. همه کنترل‌های مهاربند و اتصال یک دیوار (WZ12) در بخش 8 دستی دوباره محاسبه شده است.

برای پس‌زمینه نظری و جزئیات گزینه‌ها به بخش‌های پنل مهاربندی‌شده در مقاله‌های طراحی پنل و استاد در فولاد سبک، مبانی نظری طراحی فولاد سبک و مطالعات صحت‌سنجی فولاد سبک مراجعه کنید.

فایل‌های مدل را از اینجا می‌توانید دانلود کنید (ZIP): OrnekHafifCelikCapraz_ilk.sy4 (طراحی اولیه) و OrnekHafifCelikCapraz.sy4 (طراحی نهایی).

2. ساختمان نمونه و دیوارهای مهاربندی‌شده

ساختمان 10 × 6 m، دو طبقه (ارتفاع طبقه 2.80 m)، با 24 دیوار پنل فولاد سبک (استادهای C100×50×15، فاصله 600 mm، دو وجه OSB). زلزله: S_S = 0.50، S₁ = 0.14، ZC، روش بار زلزله معادل، R = 3، D = 2 (HCBTİE جدول 1.2 شکل‌پذیری محدود). برش پایه در هر دو جهت V_t = 70.0 kN است و با وارد کردن پنل مهاربندی‌شده تغییر نمی‌کند (پریود تجربی).

جدول 1 – دیوارهایی که مهاربندی‌شده شدند (18 دیوار دیگر روکش‌دار می‌ماند)

طبقه	دیوار	جهت	طول دیوار L	موقعیت
همکف	WZ02	X	3.65 m	y = 0، x = 2.93–6.58 m (وسط نما)
همکف	WZ05	X	3.65 m	y = 6 m، x = 2.93–6.58 m
همکف	WZ12	Y	4.15 m	دیوار داخلی x = 5 m
طبقه 1	W102، W105، W112	همان	همان	بالای دیوارهای همکف

شکل 1 – سه دیوار انتخاب‌شده در پلان طبقه همکف (قهوه‌ای): WZ02، WZ05، WZ12

اطلاع

سیستم ترکیبی و توزیع بار زلزله: وقتی در یک طبقه هم پنل روکش‌دار و هم پنل مهاربندی‌شده باشد، TBDY 10.2.6.1 می‌خواهد بار زلزله بر اساس ظرفیت باربری جانبی پنل‌ها توزیع شود. نوع سختی پیش‌فرض برنامه یعنی «Kapasite» این کار را می‌کند: سختی FEM هر پنل متناسب با ظرفیتش می‌شود (در پنل مهاربندی‌شده V_c/0.6، در روکش‌دار در مقیاس V_n). مقایسه با نوع «Klasik» در بخش 9 است.

اخطار

سطح شکل‌پذیری: اگر در ساختمان پنل مهاربندی‌شده باشد، طبق TBDY 10.2.1.2 سیستم باربر با سطح شکل‌پذیری محدود شمرده می‌شود. در این مثال پروژه از ابتدا با شکل‌پذیری محدود (R = 3، D = 2) تعریف شده است. اگر در تنظیمات پروژه شکل‌پذیری بالا انتخاب شده بود، تحلیل سطر «Hata: TBDY 10.2.1.2 (çaprazlı panel sünekliği)» را می‌داد و R و حدود ارتفاع را بر اساس شکل‌پذیری محدود کنترل می‌کرد.

3. انتخاب دیوارها و زبانه «Hafif Çelik Çapraz»

1. در پلان روی دیوار اول کلیک کنید و بقیه را با نگه داشتن Shift و کلیک به انتخاب اضافه کنید (دیوارهای انتخاب‌شده قهوه‌ای دیده می‌شوند).
2. روی یکی از دیوارهای انتخاب‌شده کلیک راست کنید و Seçili Duvarların Özelliklerini Değiştir را انتخاب کنید.
3. در زبانه Hafif Çelik Çapraz، Panel sistemi = Çaprazlı (TBDY 10.4.2). با انتخاب Çaprazlı، ظرفیت برشی دیوار فقط از مهاربندها محاسبه می‌شود؛ روکش فقط به مهار کمانش استاد ادامه می‌دهد.
4. Çapraz türü = نوار (فقط کشش)، عرض نوار 100 mm، ضخامت 1.2 mm، مصالح = مصالح استاد (S350GD)، تعداد وجه مهاربندی‌شده 2، تعداد بخش 1.

شکل 2 – زبانه «Hafif Çelik Çapraz» در انتخاب چندگانه

اخطار

جداکننده اعشار: در این فیلدها جداکننده اعشار نقطه است: 1.2 بنویسید (نه 1,2).

نکته

انتخاب چندگانه: در انتخاب چندگانه، فیلدهایی که در دیوارهای انتخاب‌شده متفاوت‌اند خالی (یا در فهرست کشویی بدون انتخاب) می‌آیند؛ با Tamam فقط فیلدهای مشخص اعمال می‌شوند.

4. زبانه اتصال: ورودی‌های اولیه

در گروه بالای زبانه Hafif Çelik Çapraz Bağlantısı برای طراحی اولیه فقط ورودی‌های اصلی داده شد: قطر پیچ 4.8 mm، پیچ در هر انتهای مهاربند 12، سوراخ ردیف اول در مقطع خالص 2، t ورق گوشه = 0 (بدون ورق: نوار مستقیماً با پیچ به استاد و تراک وصل می‌شود). گروه پایین «Desen, köşe levhası …» خالی ماند؛ برنامه از تعداد پیچ با کوچک‌ترین فواصل مجاز الگوی پیش‌فرض می‌سازد (در اینجا 6 ردیف × 2 ستون، p₁ = p₂ = e₁ = 15 mm، e₂ = 42.5 mm) و آن را با سطر اطلاعاتی اعلام می‌کند.

شکل 3 – زبانه اتصال در طراحی اولیه

5. تحلیل اولیه و هشدارها

در پنجره تحلیل Analize Başla. طراحی اولیه 51 سطر داد؛ مواردی که به پنل مهاربندی‌شده مربوط‌اند در زیر گروه‌بندی شده‌اند (اعداد برای دیوار WZ02 طبقه همکف است؛ در دیوارهای دیگر مشابه).

شکل 4 – فهرست هشدارهای تحلیل اولیه (ابتدا)

جدول 2 – هشدارهای پنل مهاربندی‌شده در طراحی اولیه

هشدار	مقدار	دلیل	راه‌حل (بخش 6)
مقطع خالص (TBDY رابطه 10.23)	AnetFu = 45.56 kN < 1.20·AgFy = 50.40 kN (0.90)	در S350GD، Fu/Fy = 1.20: نواری که سوراخ شده پیش از تسلیم پاره می‌شود	تقویت انتهای نوار
پاره شدن انتهای مهاربند (برش قالبی)	Rn = 43.61 kN < 50.40 kN (1.16)	الگوی کوتاه و فشرده (فاصله 15 mm)	الگوی بلند، تقویت انتها
اتصال از مهاربند ضعیف‌تر است	12·Ps = 30.48 kN < Td = 37.80 kN	بدون ورق: پیچ در استاد 1.2 mm فرو می‌رود	ورق گوشه
باند وجود ندارد (10.4.3(d))	—	در پنل مهاربندی‌شده دست‌کم یک ردیف باند الزامی است	زبانه Başlık: 1 ردیف
تراک پایین / بالا ناکافی	WZ12 تراک پایین N = 59.15 kN، نسبت 1.48 (U100×53×1.5)	مؤلفه افقی مهاربند در گوشه از یک نقطه وارد تراک می‌شود: N = D·V/nb	تراک U100×54×2.5
مهار کششی W112	نسبت 1.02 (دستگاه 35 kN)	دیوار مهاربندی‌شده برش بیشتری جذب می‌کند	HD 45 kN
امتداد دیافراگم سقف x = 500	v = 9.08 > 0.6·15 = 9.00 kN/m (1.01)	نیرویی که W112 جذب می‌کند از دیافراگم می‌آید	vn 15 → 17 kN/m

اطلاع

چرا تراک این‌قدر تحت فشار است؟: در پنل روکش‌دار نیروی برشی در طول تراک به‌صورت یکنواخت منتقل می‌شود (مدل دندانه‌اره‌ای)؛ در پنل مهاربندی‌شده نیروی مهاربند در گوشه بخش از یک نقطه وارد تراک می‌شود و از آنجا به مهارهای برشی می‌رسد. به همین دلیل تراک پنل مهاربندی‌شده نیروی محوری بزرگ‌تری تحمل می‌کند (TBDY 10.4.2.1(a): تراک‌ها با نیروی مهاربند بزرگ‌شده با D).

6. بهبود طراحی

سه دیوار دوباره انتخاب شدند و در فرم ویژگی چندگانه موارد زیر وارد شد (همین مقادیر برای سه دیوار طبقه 1 هم):

جدول 3 – گام‌های بهبود

گام	زبانه / فیلد	مقدار	اثر
1. تقویت انتهای نوار	اتصال: t کل انتهای نوار	2.4 mm (نوار دولایه در ناحیه اتصال)	مقطع خالص 0.90 → 1.81 (Anet = (100 − 2·4.8)·2.4 = 216.96 mm²)
2. الگوی بلند	اتصال: nr × nc، p1، p2، e1	6 × 2، 20 / 40 / 30 mm	برش قالبی Rn 43.6 → 160.8 kN (نسبت 0.31)
3. ورق گوشه	اتصال: ورق گوشه = Var، t	2 mm (مصالح استاد S350GD)	پیچ Ps 2.54 → 5.44 kN، گروه بست 65.3 kN ≥ Td 37.8 kN (شکل‌پذیر)
4. پیچ‌های ورق	اتصال: ورق → استاد لبه / تراک	8 / 6 پیچ (برنامه تعداد لازم را 6 / 4 و 6 / 6 داد)	C1 ≤ 0.74، C2 ≤ 0.92
5. باند و تراک	Başlık: ردیف باند، تراک پایین / بالا	1 ردیف؛ U100×54×2.5	خطاهای باند و تراک برطرف می‌شود
6. مهار، دیافراگم	مهار (W112)؛ زبانه Hafif Çelik سقف	HD = 45 kN، اتصال طبقه 45 kN؛ vn = 17 kN/m	مهار 1.02 → < 1، دیافراگم 1.01 → 0.89

شکل 5 – زبانه اتصال، ورودی‌های بهبودیافته

شکل 6 – زبانه Başlık: تراک‌های U100×54×2.5 و 1 ردیف باند

نکته

ابتدا الگو، سپس ورق: در نوار نازک پیچی دو حالت حدی تقریباً همیشه تعیین‌کننده است: مقطع خالص (10.23) و برش قالبی در انتهای مهاربند. هر دو پاره شدن انتهای خود مهاربندند و نه با D، بلکه به شکل 10.23 با R_n ≥ 1.20·A_gF_y کنترل می‌شوند: مهاربند باید پیش از پاره شدن انتها تسلیم شود. تقویت انتها و الگویی با ستون کم، ردیف زیاد و e₁ بزرگ هر دو را با هم حل می‌کند. اجزای اتصال (گروه پیچ، ورق گوشه، پیچ‌های ورق) اما با نیروی مهاربند بزرگ‌شده با D کنترل می‌شوند.

اخطار

اجرای تقویت انتها: ورودی «Şerit ucu toplam t» فرض می‌کند ضخامت نوار در ناحیه اتصال افزایش یافته است (مثلاً لایه دوم از همان نوار). تقویت باید به‌اندازه‌ای بلند باشد که همه پیچ‌های اتصال را دربربگیرد و دو لایه باید به هم وصل شوند؛ فرض می‌شود پیچ از هر دو لایه می‌گذرد (t₁ = 2.4 mm).

7. تحلیل نهایی و نتایج

در تحلیل دوم سطر خطایی نماند؛ فهرست فقط از سطرهای اطلاعاتی تشکیل شده است (سطر نارنجی باد اطلاعی است که در مثال قبلی هم بود: در مدل بار باد تعریف نشده است).

شکل 7 – فهرست هشدارهای تحلیل نهایی (ابتدا)

جدول 4 – نتایج نهایی دیوارهای مهاربندی‌شده (YDKT)

دیوار	θ	V (kN)	D	F (kN)	F/Td	مقطع خالص	نسبت اتصال (تعیین‌کننده)	شکل‌پذیر
WZ02	35.5°	20.86	1.98	12.81	0.34	1.81	0.73 (C1 پیچ‌های استاد)	بله
WZ05	35.5°	21.22	1.98	13.03	0.34	1.81	0.74 (C1)	بله
WZ12	32.1°	32.18	1.84	18.99	0.50	1.81	0.91 (C2 پیچ‌های تراک)	بله
W102	35.5°	13.72	1.98	8.42	0.22	1.81	0.48 (C1)	بله
W105	35.5°	13.89	1.95	8.53	0.23	1.81	0.48 (C1)	بله
W112	32.1°	37.12	1.63	21.90	0.58	1.81	0.92 (C2)	بله

V: برش زلزله دیوار بدون D؛ D = V_d/V (بر پایه سهم ظرفیت و در هر طبقه با D)؛ F = V/(n_b·n_y·cos θ)؛ T_d = 0.90·A_gF_y = 37.80 kN. ظرفیت برشی پنل V_c = 2·37.80·cos θ = 61.58 kN (L = 3.65 m) / 64.07 kN (L = 4.15 m). θ = atan(h/L)، h = طول استاد 2.60 m.

8. صحت‌سنجی دستی برای WZ12

WZ12: L = 4.15 m، h = 2.60 m (ارتفاع پنل = طول استاد: ارتفاع طبقه 2.80 m − کلاف بالای دیوار 0.20 m؛ مهاربند قطر قاب میان تراک پایین و بالاست)، یک بخش، دو وجه نوار 100×1.2 mm از S350GD (F_y = 350، F_u = 420 MPa)، تقویت انتها t_انتها = 2.4 mm، ورق گوشه 2 mm از S350GD، پیچ 4.8 mm، الگوی 6×2 (p₁ = 20، p₂ = 40، e₁ = 30، e₂ = (100 − 40)/2 = 30 mm)، استاد t = 1.5 mm، تراک t = 2.5 mm.

جدول 5 – محاسبه دستی WZ12 (برنامه همین مقادیر را می‌دهد)

کمیت	محاسبه	نتیجه
زاویه	θ = atan(2.60/4.15)	32.07°، cos θ = 0.84742، sin θ = 0.53092
مقاومت مهاربند (10.21b)	Td = 0.90·120·350	37.80 kN
ظرفیت پنل	Vc = 1·2·37.80·0.84742	64.07 kN
نیروی مهاربند	F = 32.18/(2·0.84742)	18.99 kN → F/Td = 0.50
تقاضای اتصال (10.4.2.1(a))	D·F = 1.838·18.99	34.90 kN
مقطع خالص (10.23، با تقویت انتها)	AnetFu = (100 − 2·4.8)·2.4·420 = 91.12 kN ≥ 1.20·120·350 = 50.40 kN	نسبت 1.81 (برقرار)
A1 گروه پیچ	t2/t1 = 2.0/2.4 < 1: Pns = min(4.2√(2³·4.8)·420; 2.7·2.4·4.8·420; 2.7·2.0·4.8·420) = min(10932; 13064; 10886) = 10886 N؛ Ps = 0.5·10886 = 5443 N؛ 12·5.443	65.32 kN → 34.90/65.32 = 0.53
A4 برش قالبی، انتهای مهاربند (ÇYTHYE 13.19)	Lgv = 30 + 5·20 = 130 mm؛ Agv = 2·130·2.4 = 624؛ Anv = 2·(130 − 5.5·4.8)·2.4 = 497.28؛ Ant = (40 − 4.8)·2.4 = 84.48 mm² (پارگی به لبه 2·(30 − 2.4)·2.4 = 132.48، بزرگ‌تر)؛ Rn = min(0.6·420·497.28 + 420·84.48; 0.6·350·624 + 420·84.48) = min(160.80; 166.52)	Rn = 160.80 kN ≥ 50.40 kN → 0.31
B2 ورق گوشه Whitmore	lw = 40 + 2·100·tan30° = 155.47 mm؛ تسلیم 0.9·350·155.47·2 = 97.95 kN؛ گسیختگی 0.5·420·(155.47 − 2·4.8)·2 = 61.27 kN	0.36 / 0.57
B3 برش قالبی، ورق	همان سطوح با t = 2: Rn = min(0.6·420·414.4 + 420·70.4; 0.6·350·520 + 420·70.4) = 134.00 kN؛ φ = 0.5	67.00 kN → 0.52
C1 ورق → استاد	D·F·sin θ = 18.53 kN؛ Pns(t1 = 2، t2 = 1.5) = min(4.2√(1.5³·4.8)·420; 10886; 8165) = 7100 N، Ps = 3550 N؛ 8 پیچ = 28.40 kN	0.65
C2 ورق → تراک	D·F·cos θ = 29.57 kN؛ t2/t1 = 1.25 (درون‌یابی) Pns = 10886 N، Ps = 5443 N؛ 6 پیچ = 32.66 kN	0.91 (تعیین‌کننده)
شکل‌پذیری	ضعیف‌ترین جزء اتصال min(65.32; 97.95; 61.27; 67.00) = 61.27 kN ≥ Td = 37.80 kN	شکل‌پذیر

اطلاع

ضرایب: در گسیختگی ورق نازک (t < 4 mm) و برش قالبی ضرایب HCBTİE 8.4: پیچی φ = 0.5، بولتی 0.75. در برش پیچ φ = 0.5 طبق TBDY 10.12. عرض Whitmore (گسترش 30°) تفسیر است؛ ÇYTHYE 13.4.1 می‌گوید «توزیع تنش در ورق به شکل مناسب در نظر گرفته شود».

9. نوع سختی: «Kapasite» و «Klasik»

اگر نوع سختی پنل فولاد سبک در Proje Genel Ayarları روی «Klasik» انتخاب شود و همان مدل حل شود، مهاربندها به مدل اجزای محدود به‌صورت میله‌های قطری صریح وارد می‌شوند (در هر دیوار دو قطر، A_m = (k/2)·L_m/(E cos²θ_m)؛ در WZ12 سختی جانبی هدف k = 7144 kN/m، سطح قطر 128.0 mm²) و سهم برش دیوارها بر اساس سختی‌های ارتجاعی توزیع می‌شود.

جدول 6 – برش زلزله بدون D دیوارهای مهاربندی‌شده بر حسب نوع سختی

دیوار	Kapasite (V، kN)	Klasik (V، kN)
WZ02	20.86	19.17
WZ12	32.18	23.84
W102	13.72	12.53
W112	37.12	17.19

در نوع Klasik دیوارهای مهاربندی‌شده برش کمتری می‌گیرند؛ برش به پنل‌های روکش‌دار که از نظر ارتجاعی سخت‌ترند منتقل می‌شود و در این مدل مهار کششی 15 دیوار (13 مورد روکش‌دار) ناکافی می‌شود. چون TBDY 10.2.6.1 در سیستم ترکیبی توزیع را بر اساس ظرفیت پنل‌ها می‌خواهد، نوع پیش‌فرض «Kapasite» توصیه می‌شود؛ نوع «Klasik» برای مقایسه و کنترل تغییرمکان است.

10. گزارش محاسبه

در گزارش «Hafif Çelik Dikme Tasarımı (EGM)» در Rapor Seçimi، سطر برش پنل هر دیوار مهاربندی‌شده با عنوان ÇAPRAZLI PANEL مهاربند، مقطع خالص، الگوی اتصال، ورق گوشه، مقاومت / نسبت هر حلقه اتصال و وضعیت رفتار شکل‌پذیر را می‌نویسد. در صفحه Proje Hata Kontrolleri مفروضات پنل‌های مهاربندی‌شده به‌صورت سطر اطلاعاتی آمده است.

شکل 8 – گزارش: صفحه استاد WZ12، سطر ÇAPRAZLI PANEL

شکل 9 – گزارش: Proje Hata Kontrolleri (سطر اطلاعاتی پنل مهاربندی‌شده)

11. رسم پلان و نما

در Çizim Seçimi پلان دیوار و Açılımlar → Kesit / Yan Görünüş Çiz (نماهای محوری) دیوارهای مهاربندی‌شده را جداگانه نشان می‌دهند. نقشه‌ها از نتیجه تحلیل استفاده می‌کنند: ابتدا باید تحلیل انجام شود. شکل‌ها از پنجره رسم برنامه برای طراحی نهایی (و برای مقایسه طراحی اولیه) گرفته شده‌اند.

11.1 پلان دیوار

در دیوار مهاربندی‌شده، در هر وجه مهاربندی‌شده در فاصله 1 cm بیرون بال استاد یک خط مهاربند سبز (در پنل دووجهی دو خط) و در وسط هر بخش در طول ضخامت دیوار نماد X وجود دارد. نوشته مهاربند (تعداد وجه، نوار b×t، مصالح، تعداد بخش، تقویت انتها) در سمت بالای دیوار، بالای نوشته‌های استاد و مهار برشی است. سطر توضیح زیر نقشه نمادها را تعریف می‌کند.

شکل 10 – پلان دیوار طبقه همکف: اتصال WZ02 و WZ12 (خطوط وجه سبز، نماد X، نوشته مهاربند)

11.2 نمای محوری

در نما در هر بخش دو مهاربند از گوشه پنل تا گوشه مقابل به‌صورت نواری به عرض نوار رسم می‌شود. اگر ورق گوشه تعریف شده باشد، در چهار گوشه ورق مثلثی قائم‌الزاویه، در انتهای مهاربندها الگوی n_r × n_c پیچ (p₁، p₂، e₁) و پیچ‌هایی که ورق را به استاد لبه و تراک وصل می‌کنند دیده می‌شوند. بلوک نوشته دور از محل تقاطع X، زیر زنجیره اندازه، در مثلث بالایی بین دو مهاربند است: ابتدا سطرهای مهاربند و اتصال انتها، سپس سطرهای استاد، تراک و مهار.

شکل 11 – طراحی نهایی، W105 (طبقه 1) و در زیر آن WZ05: مهاربندهای X، ورق‌های گوشه، بلوک نوشته

شکل 12 – گوشه پایین چپ W105: ورق گوشه 2 mm، الگوی پیچ 6×2، در ورق 8 پیچ به استاد و 6 پیچ به تراک؛ HD پشت ورق (خط‌چین)

اطلاع

HD و ورق گوشه: مهار کششی (HD) به استاد لبه وصل است؛ چون با ورق گوشه هم‌پوشانی دارد، بخشی که پشت ورق می‌ماند با خط‌چین رسم می‌شود و نوشته «HD» روی ورق است. اندازه ورق و جانمایی الگو فرض ترسیمی است (ساق ورق شامل الگو و فاصله انتهای ورق است و از 45% بخش بزرگ‌تر نیست)؛ جزئیات اجرا را مهندس مسئول تعیین می‌کند.

11.3 نمای طراحی ناکافی

اگر در تحلیل نهایی نیروی مهاربند / شرط مقطع خالص یا یک حلقه اتصال ناکافی باشد یا اتصال از مهاربند ضعیف‌تر باشد، مهاربند، الگو و سطرهای نوشته مربوط در لایه HafifCelikYetersiz (قرمز) رسم می‌شوند. در طراحی اولیه (بدون ورق، الگوی 6×2، p = e₁ = 15 mm؛ مقطع خالص و برش قالبی ناکافی، بخش 5) مهاربندها و اتصال قرمزند؛ تراک پایین و بالا هم (نیروی گوشه D·V/n_b) قرمز است.

شکل 13 – طراحی اولیه، W105: مهاربند، اتصال و تراک‌های ناکافی در لایه قرمز

جدول 7 – لایه‌های رسم

لایه	رنگ	محتوا
HafifCelikCapraz	سبز	نوار مهاربند، خط وجه و X در پلان، نوشته مهاربند
HafifCelikBaglanti	سرخابی	ورق گوشه، الگوی انتها، پیچ‌های ورق، HD، مهارهای برشی، نوشته اتصال
HafifCelikDikme	آبی	استادها، تراک‌ها، باند، زنجیره اندازه
HafifCelikYetersiz	قرمز	اجزایی که در تحلیل نهایی ناکافی درآمده‌اند

12. نکات و محدودیت‌های شناخته‌شده

• ارتفاع پنل: در هندسه مهاربند h = طول استاد (ارتفاع طبقه − ارتفاع کلاف بالای دیوار؛ در این مثال 2.80 − 0.20 = 2.60 m) گرفته می‌شود؛ با ارتفاع قابی که در نمای محوری رسم می‌شود یکسان است. شرط h/l پنل‌های روکش‌دار با ارتفاع طبقه کنترل می‌شود.
• اتصال کشیده (TBDY 10.4.3(b)) و پیش‌کشش نوار را برنامه نمی‌تواند کنترل کند؛ باید در جزئیات کارگاهی تأمین شود.
• اتصال جوشی محاسبه نمی‌شود (بخش 8 HCBTİE اتصالات پیچی / بولتی را دربرمی‌گیرد).
• فشار ورق گوشه (ÇYTHYE 13.4.4) فقط در مهاربند پروفیل کنترل می‌شود؛ اگر طول فشاری آزاد ورق وارد نشود 50 mm گرفته می‌شود.
• گوشه پایین و بالا با جزئیات یکسان فرض می‌شود. نیروی ورق به‌صورت D·F·sin θ به استاد و D·F·cos θ به تراک تجزیه می‌شود (نقطه کار در گوشه).
• اگر نوار در یک وجه استفاده شود، ممان خروج از مرکزیت T·e به استاد لبه افزوده می‌شود (TBDY 10.4.3(a)); در این مثال دو وجه استفاده شد.
• اگر ورودی‌های جزئی باند (t باند، پیچ) وارد نشود، اتصال باند کنترل نمی‌شود؛ سطر اطلاعاتی داده می‌شود.